رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١١٩ - وظيفه همسران

إِنَّ مِنْ شِرَارِ رِجَالِكُمُ: الْبَهَّاتَ، الْجَرِي‌ءَ، الْفَحَّاشَ، الْآكِلَ وَحْدَهُ، وَ الْمَانِعَ رِفْدَهُ، وَ الضَّارِبَ عَبْدَهُ، وَ الْمُلْجِئَ عِيَالَهُ إِلَى غَيْرِهِ.[١]

بدترين مردانِ شما كسانى هستند كه به مردم، پيوسته تهمت مى‌زنند، گستاخ‌اند، بدزبان‌اند، تنها خورند، دستِ بخشنده ندارند، بنده خود را مى‌زنند، و خانواده‌شان را [براى تأمين زندگى،] نيازمند ديگران مى‌كنند.

حاكم نيشابورى، از جابر خيوانى نقل مى‌كند كه دو شب مانده از ماه رمضان، نزد عبد اللّه بن عمرو بودم كه پيشكارى از شام، نزد او آمد. عبد اللّه به او گفت: آيا براى خانواده‌ام به اندازه كافى، خرجى گذاشته‌اى؟ پيشكار گفت: مقدارى خرجى برايشان گذاشتم. عبد اللّه گفت: سوگندت مى‌دهم كه چون بازگشتى، خرجىِ كافى برايشان بگذارى؛ زيرا از پيامبر خدا (ص) شنيدم كه مى‌فرمود:

كَفَى بِالْمَرْءِ إِثْماً أَنْ يُضَيِّعَ مَنْ يَعُولُهُ.[٢]

مرد را همين گناه بس كه در حقّ خانواده‌اش، كوتاهى ورزد.

رعايت حقوق خانواده، از آن جا كه مسئوليت خانوادگى همسران را نشان مى‌دهد، از اهمّيت بسيارى در پايدارى و رضايت زناشويى دارد.

در ادامه، به بررسى اين مسئله خواهيم پرداخت.

[١]. الكافى، ج ٢، ص ٢٩٢، ح ١٣؛ بحار الأنوار، ج ٧٢، ص ١١٥، ح ١٣.

[٢]. المستدرك على الصحيحين، ج ٤، ص ٥٤٥، ح ٨٥٢٦؛ المصنّف، عبد الرزّاق، ج ١١، ص ٣٨٤، ح ٢٠٨١٠.