رضايت زناشويى - پسنديده، عباس - الصفحة ١١٠ - تأكيد بر مهرورزى
پيامبر خدا (ص) مىگويد كه ايشان با خانوادهاش مهربان[١] و بلكه مهربانترين مردم نسبت به فرزندان و خانواده بود.[٢]
در برخى روايات، به پاداش معنوىِ مهربانى با همسر اشاره و بر آن تأكيد شده است كه نشان دهنده اهميت آن در تفكّر اسلامى است. پيامبر خدا (ص) در اين باره مىفرمايد:
إِذَا نَظَرَ العَبدُ إِلَى وَجهِ زَوجِهِ وَنَظَرَتْ إِلَيهِ، نَظَرَ اللهُ إِلَيهِمَا نَظرَ رَحَمَةٍ، فَإِذَا أَخَذَ بِكَفِّهَا وَأَخَذَت بِكَفِّهِ، تَسَاقَطَت ذُنُوبُهُمَا مِن خِلَالِ أَصَابِعِهِمَا.[٣]
هنگامى كه بنده به صورت زنش نگاه كند و زنش به صورت او، خداوند به هر دوى آنها نظر رحمت مىكند و هنگامى كه دستان همديگر را بگيرند، گناهانشان از لاى انگشتانشان فرو مىريزد.
در برخى ديگر از روايات، به تأثير مهربانىِ همسر در قيامت اشاره شده است. پيامبر خدا (ص) مىفرمايد:
ى
ؤتَى بِالرَّجُلِ مِن أُمَّتِى يَومَ القِيَامَةِ وَمَا لَهُ مِن حَسَنَةٍ تُرجَى لَهُ الجَنَّةَ، فَيَقُولُ الرَّبُّ تَعَالَى: أَدخِلُوهُ الجَنَّةَ، فَإنَّهُ كَانَ يرحَمُ عِيَالَهُ.[٤]
روز قيامت، مردى از امّت من را مىآورند در حالىكه براى او حسنهاى كه اميد بهشت را برايش داشته باشد، ندارد؛ ولى خداى تعالى مىفرمايد: او را وارد بهشت كنيد؛ زيرا با خانوادهاش مهربان بود.
در بخش ديگرى از روايات، به مهربانى زن نسبت به شوهر توجّه شده است. پيامبر خدا (ص) اين را از حقوق مرد مىداند و مىفرمايد:
[١].
كَانَ رَسُولُ الله( ص) رَحِيماً بِالعِيَالِ ( مسند الطيالسى، ص ٢٨٣، ح ٢١١٥؛ المطالب العالية، ج ٤، ص ٢٦، ح ٣٨٦٤؛ كنز العمّال، ج ٧، ص ١٢٩، ح ١٨٣٣٤).[٢].
كَانَ رَسُولُ الله( ص) مِن أَرحَمِ النَّاسِ بِالصِّبيَانِ وَالعِيَالِ ( تاريخ دمشق، ج ٤، ص ٨٨؛ كنز العمّال، ص ١٥٥، ح ١٨٤٩٠).[٣]. مسند زيد، ص ٣٠٢. نيز، ر. ك: كنز العمّال، ج ١٦، ص ٢٧٦، ح ٤٤٤٣٧.
[٤]. تاريخ بغداد، ج ٢، ص ٣٣٠، ش ٨١٩؛ تاريخ دمشق، ج ٣٦، ص ٣٤١، ح ٧٣٦٢؛ الفردوس، ج ٥، ص ٤٦٠، ح ٨٧٥٢؛ كنز العمّال، ج ١٦، ص ٣٧٩، ح ٤٤٩٩٤.