ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٨١ - خواجه نصير طوسى، محمد بن محمد بن حسن
در كليات طب ٦١- الزبدة ٦٢- سى فصل در معرفت تقويم رقمى و بارها در ايران چاپ شده است ٦٣- شرح اشارات ابن سينا كه بنام حلّ مشكلات ذكر شد ٦٤- شرح اصول الكافى ٦٥- الطلوع و الغروب كه يك نسخه از آن در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد تهران و يك نسخه نيز در خزانه مصر موجود است ٦٦- ظاهرات الفلك ٦٧- علم المثلث ٦٨- الفرائض النصيرية ٦٩- الفصول النصيرية و محتمل است كه همان سى فصل مذكور باشد ٧٠- قواعد العقائد كه علّامه حلّى كشف الفوائد را در شرح آن تأليف داده و هم مستقلا و هم با همين شرح خود در ايران چاپ سنگى شده است ٧١- كليات طب كه بنام رساله ذكر شد ٧٢- المأخوذات كه يك نسخه از آن در خزانه مصر موجود است ٧٣- مساحة الاشكال ٧٤- المطالع كه يك نسخه از آن در كتابخانه مدرسه سپهسالار بزرگ تهران و يك نسخه نيز در خزانه مصر موجود است ٧٥- المعطيات ٧٦- المفروضات كه از هريكى از اين دو آخرى يك نسخه در خزانه مصر موجود است ٧٧- نقد التنزيل ٧٨- نقد المحصل كه بنام تلخيص المحصل مذكور شد.
وفات خواجه بقول بعضى در سال ششصد و هفتاد و سه و بزعم ديگرى هفتاد و پنج ميباشد لكن موافق مشهور و قول اكثر، روز غدير ششصد و هفتاد و دويم هجرى قمرى (٦٧٢ ه) در بغداد واقع شد و بموجب وصيّت، جنازه را بمشهد كاظمين ع نقل كردند، علاء الدين محمد جوينى صاحب ديوان و جمهور اكابر وقت با ازدحام عامّ در تشييع جنازه حاضر و خواستند كه در سمت پائين پاى آن دو بزرگوار حفر قبر نمايند، ناگاه سردابى مرتّب و مزيّن ظاهر گرديد كه در آن نوشته شده بود: هذا قبر قد ادّخره النّاصر باللّه العبّاسى لنفسه معلوم شد آن قبر، براى ناصر لدين اللّه سى و چهارمين خليفه عباسى (٥٧٥- ٦٢٢ ه ق) تهيه شده بود لكن نصيبش نگرديده و خودش در رصافه دمشق بخاك رفته است پس جسد خواجه را در آن سرداب نهاده و بر لوح قبرش نوشتند: و كلبهم باسط ذراعيه بالوصيد.
عجبتر آنكه تاريخ بناى آن سرداب مطابق سال ولادت خواجه بوده است.
دهقان بباغ، بهر كفن پنبه كاشته |
مسكين پدر، ز زادن فرزند شادمان |
|