ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٥٠ - حصكفى يحيى بن سلام
از اكابر علما و شارح مغنى اللّبيب است و ديگر اكابر عصر خود اخذ مراتب علميّه نمود.
كتاب الدرر و الغرر كه منظومهايست در فقه حنفى از آثار او است و در حدود سال ١٠٣٠ ه ق (غل) در حلب درگذشت. (ص ٥٦٧ ج ١ س)
حصكفى محمد بن على بن محمد بن على بن عبد الرحمن
- حصكفىّ الاصل، دمشقى المنشأ و المدفن، علاء الدين اللّقب، عالمى است فقيه حنفى محدّث نحوى كثير الحفظ فصيح العبارة، چند سال در دمشق مفتى بوده و تدريس مينمود، بسال ١٠٨٨ ه قمرى (غفح) در شصت و سه سالگى در دمشق وفات يافته و در مقبره باب الصغير مدفون گرديد و از تأليفات او است:
١- افاضة الانوار على اصول المنار كه شرح كتاب منار نسفى است ٢- الدر المختار فى شرح تنوير الابصار ٣- الدر المنتقى فى شرح الملتقى كه شرح كتاب ملتقى الا بحر ابراهيم حلبى در فقه حنفى است و هرسه در مصر چاپ شده است. (ص ٧٧٨ مط)
حصكفى يحيى بن سلام
- يا سلامة بن حسين بن محمّد، مكنّى بابو الفضل، ملقّب به معين الدين، معروف به خطيب حصكفى، فقيهى است نحوى فاضل شاعر شيعى امامى، اديب بارع، يكى از پيشوايان فنّ شعر، در عداد افاضل دنيا معدود، نظم و نثر و خطب وى در اقطار عالم مشهور بلكه در فقه و ادبيّات و اكثر علوم متداوله امام زمان خود بود. فنون ادبيّه را در بغداد از خطيب تبريزى فراگرفت، پس به ميافارقين رفته و خطيب و مفتى آن ديار شد، صاحب ديوان شعر و خطب و رسائل جيّده ميباشد. در مذهب شيعه اصرارى وافى داشته و او را قصيده داليّهايست كه حضرات
* درميان ميافارقين و جزيره ابن عمر، مقتضاى قياس حصنى گفتن است چنانچه اينطور هم استعمال يافته لكن قاعده ديگرى هم هست كه در مقام نسبت به دو كلمه كه يكى را بديگرى اضافه داده باشند، از مجموع آن دو كلمه يك كلمه سومى تركيب داده و حرف نسبت را بهمان كلمه سومى الحاق نمايند مثل تركيب: حصكف، رسعن، عبدل، عبدش، عبدر، از: حصن كيفا، رأس عين، عبد اللّه، عبد شمس، عبد الدار كه در مقام نسبت: حصكفى، رسعنى، عبدلى، عبدشى، عبدرى گويند و همچنين در نظائر آنها و در اينجا بعضى از معروفين بهمين نسبت حصكفى را تذكر داده و ثبت اوراق مينمايد.