ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٥٥ - سديد اعور
خودشان تفسير نموده و بخانواده عصمت و معادن وحى و تنزيل مراجعه نميكردهاند و تحقيق مراتب موكول بكتب مربوطه ميباشد. سدّى بسال يكصد و بيست و هفتم يا هشتم هجرى قمرى وفات و وجه نسبت در فوق مذكور افتاد.
مخفى نماند كه اسمعيل بن موسى، كوفى سدّى فزارى، دخترزاده اسمعيل سدّى فوق و معاصر او نيز از مشاهير محدّثين بوده و مشايخ بسيارى از وى روايت نمودهاند، بنوشته بعضى، در تشيّع افراط داشته و بهمين جهت احاديث او را ردّ مىكردهاند و در سال ١٤٥ ه قمرى يكصد و چهل و پنجم هجرت وفات يافته است.
(ص ٢٧٦ ج ٤ ذريعة و ٢٥ ج ٣ نى و ١٠١ ت و ١٤٨ هب و ١٣ ج ٧ جم و غيره)
سدى اسمعيل بن موسى
- در فوق ضمن سدّى اسمعيل بن عبد الرحمن مذكور شد.
سدى اصغر سدى اكبر سدى
- خلاد سدى سدى صغير سدى كبير اوّلى و چهارمى در ذيل، بعنوان سدى محمد بن مروان مذكور خواهد شد، دويمى و پنجمى نيز در بالا بعنوان سدى اسمعيل بن عبد الرحمن نگارش يافته است و سومى موكول بكتب رجاليّه ميباشد.
سدى محمد بن مروان بن عبد اللّه بن اسمعيل بن عبد الرحمن
- از احفاد سدّى اسمعيل بن عبد الرحمن مذكور فوق بوده و بهمين جهت در مقابل جدّ عالى مذكورش بسدّى صغير يا اصغر موصوف ميباشد. او تفسير ابن عباس را از محمد بن سائب كلبى روايت كرده و مصاحب او بوده و بدين سبب او را نيز محمد بن مروان كلبى گويند، لكن ضعيف و متروك الحديث و متّهم بكذب بوده و جعل حديث مىنموده است.
وى در سال يكصد و هشتاد و ششم هجرت درگذشت.
(ص ٢٧٦ ج ٤ ذريعة و سطر ٤ ص ١٠٢ ت و ٢٩١ ج ٣ تاريخ بغداد)
سديد اعور
شاعرى است ايرانى، با اثير الدين اخسيكتى (متوفّى بسال ٥٦٢ ه قمرى) معاصر بوده و با يكديگر مشاعره و معارضه داشتند و از اوست: