ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٢٧ - سبط ابن الجوزى يوسف بن قيزاوغلى بن عبد اللّه
هردو در تهران يكجا چاپ سنگى شده و يك نسخه خطّى از شرح دعاى صباح بخط حسن بن محمد سبزوارى بشماره ٢١٣٦ در كتابخانه مدرسه سپهسالار جديد تهران موجود و آن اوّلين نسخهاى است كه چهل روز بعد از تأليف خود كتاب، در ماه شوال ١٢٦٧ ه قمرى از سواد ببياض رسيده و خود مؤلف محترم نيز حواشى بسيارى با خط خودش در حاشيههاى اين نسخه مرقوم داشته است ١٥- شرح غرر الفرائد مذكور در ذيل ١٦- شرح اللالى المنتظمة مذكور در ذيل ١٧- شرح مثنوى ملاى رومى كه بنام حاشيه مثنوى مذكور شد ١٨- عزر الفرائد كه منظومهايست در حكمت و بالالى منتظمه كه آن نيز منظومه ديگرى است در منطق هردو در يكجا مستقلا چاپ و بمنظومه سبزوارى معروف ميباشد چنانچه با شرح آنها كه نيز از خود مؤلف است كرارا چاپ شدهاند ١٩- اللالى المنتظمة كه در بالا مذكور شد ٢٠- محاكمات در رد شيخيه ٢١- مقياس در فقه ٢٢- نبراس نيز در فقه ٢٣- هداية المسترشدين. وفات سبزوارى در دهه آخر ذى الحجه از سال هزار و دويست و هشتاد و نهم يا نودم هجرى قمرى در سبزوار واقع شد و بنابر تاريخ دوّيمى، لفظ حكيم مدت عمرش بوده و جمله حكيم غريب نيز مادّه تاريخ وفاتش مىباشد، ملا كاظم سبزوارى، معروف بروغنى، از تلامذه خود حاجى كه متخلّص بمير بوده در تاريخ وفات استادش گويد:
اسرار چو از جهان بدر شد |
از فرش بعرش ناله برشد |
|
تاريخ وفاتش ار بپرسند |
گويم كه نمرد زندهتر شد- ١٢٨٩ |
|