ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤١١ - ساغر حاج شيخ محمد
سابق الحاج سعيد بن بيان
- بعنوان ابو حنيفه در باب كنى خواهد آمد.
سابقين
در اصطلاح رجالى و علماى اماميّه كسانى هستند كه بحضرت امير المؤمنين ع رجوع كردند و ايشان ابو الهيثم بن تيهان، جابر بن عبد اللّه و جمعى ديگر ميباشد كه در كتب رجاليّه مذكور هستند.
سابورى
رجوع بسابرى نمايند.
ساسى
در اصطلاح رجالى لقب رحيلة بن ثعلبة و موكول بدان علم است.
ساعاتى محمود
- ملقّب بصفوت، مشهور بساعاتى، از شعراى عرب اواخر قرن سيزدهم هجرت ميباشد كه در نثر و نظم مبرّز بود، با ادباى عصر خود مناظراتى داشت، ديوان شعر او كه ديوان ساعاتى و ديوان صفوت هم گويند در مصر چاپ شده است وى در هزار و دويست و نود و هشت هجرت در پنجاه و نه سالگى درگذشت.
(ص ٩٩٦ مط)
ساعدى
در اصطلاح رجالى لقب اسعد بن يربوع، اسيد بن ابى اسيد، ثابت بن صهيب، ثقب بن فروه، حارث بن زياد، سعد بن سعد، قرة و غير ايشان ميباشد و شرححال ايشان موكول بدان علم است.
ساغر حاج شيخ محمد
- شيرازى، از اكابر علماى قرن سيزدهم هجرى شيراز و از معاصرين رضاقلى خان هدايت (متوفّى در حدود سال ١٢٩٠ ه قمرى) ميباشد كه مشرب عرفان داشت، بسيار لطيفهگوى و نكتهپرداز بود، لطيفههاى او مشهور است، بروزى مقدّر قانع و بسيار باكمال و نيكوخصال بود، قصيده و غزل خوب مىگفت و بساغر تخلّص ميكرده و از او است:
گر بربت بصدق دل عرضه دهى نياز را |
به كه بزرق در حرم جلوه دهى نماز را |
|
گرچه براى بندگى ساكن مسجدم ولى |
بندگى خداى كو بنده حرص و آز را |
|
اى سوى كعبه رهسپر، بين بكجا است روى دل |
شاد مشو كه همرهى قافله حجاز را |
|