ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٠٤ - رحمت ميرزا عبد اللّه
رحبى يوسف بن حيدره
- ملقّب برضى الدين، مكنّى بابو الحجاج، از مشاهير اطبّاى اسلامى ميباشد كه پدرانش از اهالى رحبه بوده و خودش بسال ٥٣٤ ه ق در جزيره ابن عمر متولد و مدتى در آنجا و مصر و بغداد و رحبه بتكميل مراتب طبّى پرداخت، عاقبت بطبابت بيمارستان دمشق منصوب شد و بسال ٦٣١ ه قمرى (خلا) در نود و هفت سالگى درگذشت. (ص ٢٢٨٧ ج ٣ س)
رحمان على محمد عبد الشكور ابن حكيم شيرعلى
- و معروف برحمان على، عالمى است فاضل و طبيبى است كامل از فضلاى نامى اواخر قرن سيزدهم هجرى هند كه اوائل قرن چهاردهم را نيز درك كرده است. روز جمعه دويم ذى الحجه سال ١٢٤٤ ه قمرى متولد و در ديار خود كسب مراتب علميّه نمود و بسال ١٢٧٨ ه ق در مقام ريوان مسجدى از سنگ بنا نهاد و تأليفاتى نيز دارد:
١- آداب احمدى بزبان اوردو در سنن زوائد كه در بنارس چاپ شده است ٢- ابنية الاسلام كه شرح حديث بنى الاسلام على خمس بوده و در استانبول چاپ شده است ٣- تحفة الفضلاء فى تراجم الكملاء كه تذكره علماى هند است و چاپ شده ٤- تحفه مقبول در فضائل رسول ص بزبان اوردو و در مطبعه نظامى هند چاپ شده است ٥- رياض الامراء نيز در شرح حال علماى هند بوده و در لكهنو چاپ شده است ٦- طب رحمانى مشتمل بر معالجات قليل الاجزاء ٧- فوائد جلاليه كه منظومهايست در نحو و در دهلى چاپ شده ٨- نخبة البحرين در قواعد حفظ صحت مشتمل بر قواعد مسلّمه اطبّاى يونان و هندوستان و در لكهنو چاپ شده است. سال وفاتش بدست نيامد.
(از كتاب تحفة الفضلاى مذكور استخراج شد)
رحمت ميرزا عبد اللّه
- پسر حكيم شيرازى ابن وصال شيرازى كه از شعراى اوائل قرن حاضر چهاردهم هجرت ميباشد، در شعر گفتن ماهر و در رياضيّات و ادبيّات خبير بوده و از او است:
ز آتش عشق تو تا اين دل ويرانه بسوخت |
هرچه جز مهر رخت بود در اين خانه بسوخت |
|