ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٣٠ - دميرى محمد بن مرزبان
پيش مشايخ آنجا بتحصيل علم پرداخت، پس بحجاز و قاهره رفت، در علم حديث و اكثر فنون ديگر بمقامى عالى رسيد و قدم بسيروسلوك و تجرّد گذاشت. آخرين كسى است كه در تشييد مبانى طريقت نقشبنديّه رنجهاى بسيارى را متحمّل شد تا بسال ١١١٧ ه قمرى (غقيز) درگذشت و از تأليفات او است:
١- اتحاف البشر فى القرائات الاربعة عشر كه كثرت اطّلاعات علمى و قدرت فضلى او را بهترين دليل است و ظاهر معجم المطبوعات آنكه چاپ نشده است ٢- اشراط الساعة ٣- اتحاف فضلاء البشر بالقرائات الاربعة عشر كه گاهى به منتهى الامانى و المسرات فى علوم القرائات نيز موسوم است. در مصر چاپ شده و ظاهر كلام معجم المطبوعات آنكه اين كتاب غير از اتحاف البشر مذكور است ٤- منتهى الامانى كه مذكور شد. (ص ٨٨٥ مط)
دمياطى عثمان بن محمد
- بعنوان بكرى نگارش يافته است.
دمياطى شيخ محمد
- بعنوان خضرى مذكور شد.
دمياطى محمد بن محمد
- در ضمن ترجمه حال شرف الدين اسمعيل اشاره خواهد شد.
دميرى[١]
دميرى محمد بن مرزبان
- مكنّى بابو العباس، اديبى است مورّخ لغوى فاضل بليغ، از مشاهير مترجمين كه زياده از پنجاه كتاب پارسى را بعربى ترجمه كرده و از مصنّفات او است:
١- الحاوى فى العلوم القرآنية ٢- الحماسة ٣- وصف السيف و القلم ٤- وصف الفارس و الفرس و غير اينها. بسال ٣٠٩ ه قمرى (شط) درگذشت. (ص ٥٢ ج ١٩ جم)
* كه هوايش صاف و از سرحدات اسلام بوده و رود نيل از سمت شمالى آن شهر بدريا مىريزد.
پهنائى نيل در آنجا مقدار صد ذراع مىباشد و در اينجا بعضى از فضلاى منسوب بدانجا را تذكر ميدهد.
[١]- دميرى- بفتح اول، منسوب است بدميره و آن نام دو قريه بزرگى است در مقابل يكديگر در ساحل رود نيل در سر راه دمياط و نزديك بآن و بعضى از موصوفين بهمين نسبت را تذكر ميدهد.