ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٠٨ - داعى الاسلام عكس سيد محمد على داعى الاسلام
و ترجمه حال ايشان موكول بدان علم شريف است و برّ بن عبد اللّه بتشديد راء است.
داستانى شيخ ابو عبد اللّه محمد بن على
- بعنوان شيخ المشايخ خواهد آمد.
داعى بن رضا بن محمد
- حسينى، مكنّى بابو الخير، فاضل محدّث واعظ، مؤلف كتاب آثار الابرار و انوار الاخيار در احاديث است و همان كتاب را شيخ منتجب الدين (متوفى در حدود سال ٥٨٥ ه قمرى) بواسطه استاد خود سيد مرتضى رازى از خود مؤلف روايت ميكند. از اينجا استكشاف توان نمود كه داعى، از علماى قرن پنجم هجرت بوده و يا اوائل قرن ششم را نيز درك كرده است، مخفى نماند كه داعى نام صاحب ترجمة است و لكن بجهت اشتباه بلقب بترجمه حال وى پرداختيم.
(ذريعة و تنقيح المقال و غيره)
داعى الاسلام عكس سيد محمد على داعى الاسلام
- ١٣
سيد محمد على بن سيد فضل اللّه- حسنى، نسبش با سى واسطه بحضرت امام حسن مجتبى ع موصول ميشود، از فضلاى عصر حاضر ما است، موافق نوشته خود آن فاضل دانشمند تحصيلات ابتدائى را در آمل مازندران و متوسطه و نهائى را در تهران و اصفهان ادامه داد، اخيرا بتعليمات متنوّعه فارسى، عربى، صرف، نحو، معانى، بيان، بديع، تاريخ اسلامى و غيرها موفق شد، در اوقات اقامت اصفهان، زبان عبرانى و انگليسى را هم آموخته و مجله الاسلام را منتشر نمود، با مبلّغين مذهب مسيحى مناظره كرده و هنگام مسافرت هندوستان در بمبئى نيز همان مناظره را ادامه داد و مجله دعوة الاسلام را منتشر نموده و بدرخواست سلطنت اسلاميه دكن، استادى دانشگاه حيدرآباد را متقبّل شد، هم در آنجا سه زبان قديمى ايرانى اوستا و پهلوى و هخامنشى و سه زبان بهاشا و كجراتى و سانسكريت از السنه هند را فراگرفت و از تأليفات او است: