ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٠٥ - دارمى احمد بن سعيد بن صخر بن سليمان
تأليفات او است:
١- ارم ذات العماد ٢- الاشارة فى غريب القرآن ٣- دلائل النبوة ٤- شفاء الصدور در تفسير ٥- معجم اصغر ٦- معجم اكبر ٧- معجم اوسط و اين هرسه در اسامى قرّاء و قرائات ايشان است ٨- المناسك ٩- الموضح فى معانى القرآن و غير اينها. وى روز سهشنبه سوم شوال ٣٥١ ه قمرى (شنا) درگذشت.
(از مسودههايم نقل شد و مأخذ خصوصى از نظرم رفته است)
داركى عبد العزيز بن عبد اللّه بن محمد بن عبد العزيز
- مكنّى بابو القاسم، مشهور بداركى، از اكابر فقهاى شافعيّه ميباشد كه بسال ٣٥٣ ه قمرى (شنج) به نيشابور رفت، در آنجا فقه را از ابو اسحق مروزى و ديگر اجلّه و حديث را نيز از جدّ مادرى خود حسن بن محمد داركى فراگرفت، پس ببغداد رفته و بناى تدريس گذاشت و مرجع استفاده جمعى وافر از شيوخ بغداد و نواحى آن گرديد. شيخ ابو حامد اسفرايينى گويد كه فقيهتر از داركى، كسى را نديدهام، بيشتر اوقات باستناد حديث نبوى، برخلاف هردو مذهب شافعى و حنفى فتوى ميداد و در پاسخ اعتراض، همان حديث استنادى خود را نقل كرده و ميگفت واى بر حال شما، حديث شريف، اولى و مقدّمتر از فتواى امامين ابو حنيفه و شافعى است. وى ماه شوال يا ذى القعده سال ٣٧٥ ه قمرى (شعه) در بغداد وفات يافت و بنابر آنچه از سمعانى نقل شده نام پدر صاحب ترجمه حسن بن احمد است. دارك، يكى از دهات اصفهان ميباشد.
دارمى[١]
دارمى احمد بن سعيد بن صخر بن سليمان
- سرخسىّ المولد، نيشابورى المنشأ، دارمىّ القبيلة، ابو جعفر الكنية، از مشاهير فقها و محدّثين عامّه ميباشد كه موثّق و كثير الحفظ بود، اغلب اوقات براى استماع حديث سياحت
[١]- دارمى- موافق آنچه از ترجمه حال بعضى از معروفين بهمين عنوان استظهار مىشود، منسوب بيكى از قبائل عرب ميباشد كه از بطن دارم بن مالك بن حنظلة بن مالك بن زيد منات بن تميم از بطون تميم بوده و بعضى از ايشان را ثبت اوراق مينمايد.