ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٣٥ - خشاب
[محمد بن عيسى] خزيمى
لقب محمد بن عيسى از محدّثين اماميّه ميباشد و ترجمه حالش در علم رجال است.
خسرو محمد بن فراموز
- معروف بملا خسرو، از افاضل علماى حنفيّه عهد سلطان محمد فاتح عثمانى ميباشد كه مراتب علميّه را از برهان الدين هروى اخذ نمود، مدرّس مدرسه ادرنه و مورد اكرام سلطان معظّم بود و او را ابو حنيفه زمان خود مىگفته است. بعد از وفات خضر بيگ قاضى قسطنطنيّه، بقضاوت آنجا منسوب شد، بسيار متواضع بود، مدرسهاى در بروسه بنا نهاد، بسال ٨٨٥ ه ق در همانجا وفات يافت، جنازهاش را به بروسه نقل نمودند و در مدرسه خودش دفن كردند و از تأليفات او است:
١- درر الحكّام فى شرح غرر الاحكام ٢- مرآة الاصول الى مرقاة الوصول در اصول ٣- مرقاة الوصول الى علم الاصول كه هرسه در استانبول چاپ شده است. پدرش رومى الاصل و از امراى تركمان بود و اخيرا بشرف اسلام مشرّف گرديد. (ص ١٧٩٠ مط)
خسرو ناصر
- بعنوان ناصرخسرو خواهد آمد.
خسروشاهى سيد عبد الحميد بن عيسى
- ملقّب بشمس الدين، از مشاهير حكما است. علاوه بر اصول طبابت و فنون حكمت در فقه و حديث و اكثر علوم متداوله نيز دستى توانا داشت و از تأليفات او است:
١- تلخيص الشفا كه ملخّص شفاى شيخ الرئيس است ٢- تلخيص المهذب كه در فقه شافعى بوده و تلخيص كتاب مهذب ابو اسحق شيرازى است. ولادت او در قريه خسرو شاه نامى در قرب تبريز آذربايجان ميباشد، عاقبت بشام رفته و مورد عنايت ملك ناصر صلاح الدين داود گشت و بسال ٦٥٢ ه ق (خنب) درگذشت. (ص ٢٨٧١ ج ٤ س)
خشاب
در اصطلاح رجالى، عبارت از احمد بن عيسى، حجّاج بن رفاعة، حسن بن موسى، عمران بن موسى و جمعى ديگر از محدّثين اماميّه ميباشد و در ترجمه حالشان رجوع بآن علم شود.