خداى از كتاب و فرمودند مرا تا داد كنم ميان شما،خداى،خداى ما و شماست، ما راست كارهاى ما و شما راست كارهاى شما،نيست حجتى ميان ما و ميان شما، خداى گرد آرد ميان ما و با اوست بازگشتن.

و آنان كه حجت انگيزند در خداى از پس آن‌كه اجابت كردند او را حجت ايشان باطل باشد[نزد خدايشان] [١]و بر ايشان باشد خشمى و ايشان را بود عذابى سخت.

[١٧٣-پ] خداى است كه بفرستاد قرآن [٢]براستى و ترازو و چه دانى تو همانا قيامت نزيك [٣]است.

شتابزدگى مى‌كنند به آن،آنان كه نگرويده‌اند و آنان كه گرويده‌اند مى‌ترسند از آن و مى‌دانند كه آن حق است،الا و آنان كه جدل و خصومت كنند در قيامت در گمراهى‌اند دور.

خداى لطف‌كننده است به بندگانش،روزى دهد آن را كه خواهد و او دانا و بى‌همتاست.

هركه خواهد كشت آخرت،بيفزاييم او را در كشتش [٤]و هركه خواهد كشت دنيا بدهيم او را از آن و نباشد او را در آخرت بهرى [٥].

قوله تعالى: حم عسق ،اختلاف مفسران برفت در حم .اما آنچه در اين آيت گفته‌اند:

ارطاة بن المنذر گفت:مردى به نزديك عبد اللّٰه عباس آمد و از او پرسيد كه حم عسق چه باشد [٦]؟و حذيفة بن اليمان حاضر بود،عبد اللّٰه عباس جواب نداد.ديگرباره

[١] .ترجمۀ عبارت«عند ربهم»كه در حاشيۀ اساس آمده از متن ساقط است،از ما افزوده شد.

[٢] .ما،لا:كتاب.

[٣] .چنين است در اساس و آب.نزيك/نزديك،ظاهرا با ادغام دو حرف قريب المخرج،ما،لا:نزديك.

[٤] .ما:كشت او.

[٥] .ما:بهره،لا:از نصيبى و بهره‌اى.

[٦] .اساس،آب:جباشد.