روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٠٢ - ترجمه

پس ببرى [١]بالاى [٢]سر او از عذاب آب تافته.

بچش كه تو عزيز و گرامى [٣].

اين آن است كه شما به آن شك كردى.

پرهيزكاران در جايى استوار باشند.

در بهشتها و چشمه‌ها.

مى‌پوشند از ديباها تنك و ستبر روى به هم آورده.

همچنين و جفت كرديم ايشان را به زنانى سياه چشم فراخ چشم.

مى‌خوانند در آنجا به هر ميوه‌اى امن [٤].

نچشند در آنجا مرگ جز مرگ نخستين و نيايد [٥]ايشان را از عذاب دوزخ.

رحمتى از خداى تو آن ظفر بزرگوار است.

[٢٢٦-ر]،ما آسان بكرديم به زبان تو تا همانا انديشه كنند.

گوش دار كه ايشان گوش مى‌دارند.

قوله تعالى: حم وَ الْكِتٰابِ الْمُبِينِ ،اقوال مفسران در اين آيت رفت.حق‌تعالى به قرآن قسم ياد كرد،و آن كتابى است روشن، ما فروفرستاديم قرآن را در شبى مبارك و آن شب قدر است،لقوله [٦]تعالى: إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ [٧].و قوله: شَهْرُ رَمَضٰانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ [٨]... و اين قول قتاده و ابن يزيد است.و جماعتى ديگر