روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧٤ - ترجمه
آنان كه كافر شدند به قرآن چون آمد به ايشان،و آن كتابى است عزيز.
نيايد به او [١]باطل از پيشش و نه از پسش،تنزيلى [٢]از خداى محكم كار ستوده.
نگويند تو را الا آنچه گفتند پيغامبران را از پيش تو،خداى تو خداوند آمرزش است و خداوند عقوبت دردناك.
اگر كردمانى [٣]قرآنى پارسى [٤]،گفتندى چرا مفصل و گشاده نكردند [٥]آيات او پارسى و تازى؟بگو:او آنان را كه ايمان آوردند [٦]بيان [٧]است و شفا،و آنان كه ايمان نيارند،در گوشهاى ايشان كرى [٨]است،و او بر ايشان كورى است،ايشان را ندا مىكنند از جايى دور.
بداديم ما موسى را كتاب تورات خلاف كردند در او.و اگر نه سخنى است كه سابق شد از خداى تو،حكم كرده شدى ميان ايشان، و ايشان در شكىاند از او به شكافگنده.
هركه كند نيكى او را باشد،و هركه بدى كند بر او باشد،و نيست خداى تو [٩]بيدادكننده بر بندگان.
[١٦٠-پ]
[١] .ما:با او.
[٢] .ما،افزوده:است.
[٣] .ما:كرديمى،لا:كرمادانيدى(؟)
[٤] .در نسخۀ اساس و همچنين آب،«بارى»خوانده مىشود به قرينۀ ترجمۀ كلمۀ«اعجمى»در سطر بعد تصحيح گرديد،ما:پارسى،لا:عجمى.
[٥] .ما:نكرد آيات او به،لا:تفصيل كرده نشد.
[٦] .ما:آرند.
[٧] .لا:هدايتى.
[٨] .ما:گرانى.
[٩] .ما:بيداد.