و آن روز كه عرض كنند آنان را كه كافر شدند بر دوزخ،ببردى خوشيهاتان در زندگانى دنيا و برخوردار شدى به آن،امروز جزا كنند شما را عذاب خوارى به آنچه بزرگوارى كردى در زمين به ناحق و به آن فسق كه كردى [١].

و ياد كن برادر عاد را چون بترسانيد قومش را به ريگستان و گذاشته بودند [٢]پيغامبران از پيش او و از پس او كه نپرستى الا خداى را كه من مى‌ترسم بر شما [٣]عذاب روز بزرگ.

گفتند آمدى به ما تا برگردانى ما را از خداى [٤]ما؟بيار به ما آنچه وعده مى‌دهى اگر از جمله راست‌گويانى.

[٢٥٦-ر] ،گفت علم به نزديك خداى است و برساند به شما آنچه فرستاده‌اند مرا به آن و لكن من مى‌بينم شما را گروهى كه نمى‌دانيد.

چون بديدند ابرى برابر واديهاشان،گفتند:اين ابرى است باران‌دهنده ما را [٥]،بل او آن است كه شتاب كردى به آن،بادى است و در او عذابى دردناك.

هلاك كند هر چيزى را به فرمان خداى در روز آمدند نبينند الا خانه‌هايشان.چنين جزا كنيم [٦]گروه گناهكاران را.

[١] .ما:به آنچه فسق كردى.

[٢] .ما:گزشتند،لا:گذشتند.

[٣] .لا افزوده:از.

[٤] .ما،لا:خدايان.

[٥] .ما:بارنده بر ما،لا:باران دهد ما را.

[٦] .ما:پاداشت.