روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٥٥ - ترجمه
است،بكن كه ما نيز خواهيم كردن.
بگوى كه من آدمىام چون شما،وحى كنند به من كه خداى شما يك خداى است،راست باشى با او و آمرزش خواهى از او.و واى بر مشركان! آنان كه ندهند زكات و ايشان به آخرت كافر باشند.
آنان كه بگرويدند و كردند كارهاى نيك،ايشان را [١]مزدى ناكاسته.
بگو شما كافر مىشوى به آنكه آفريد زمين در دو روز،و مىكنى او را همتايان،او خداى جهانيان است.
و كرد در زمين كوهها بر جاى از بالاى آن و بركت كرد در او.و بينداخت [٢]در او قوتهاى آن در چها روز راست پرسندگان را.
پس قصد كرد به آسمان و آن دودى بود،گفت آن را و زمين را كه:
بيايى به طاعت يا به كراهت.گفتند:آمديم طاعت دار.
[١٥٠-ر] تمام كرد آن را هفت آسمان در دو روز وحى كرد در هر آسمانى فرمان او [٣].بياراستيم آسمان نزديكتر به چراغها و نگاه داشتن،آن انداخت خداى غالب داناست.
اگر برگرداند، بگوى بترسانيدم شما را از صاعقهاى چون صاعقۀ عاد و ثمود.
[١] .ما،افزوده:باشد،لا:راست.
[٢] .ما:به اندازه كرد.
[٣] .ما:كار آن.