چون آمدند به ايشان پيغامبران از پيش ايشان و از پس ايشان كه نپرستى الا خداى را،گفتند:اگر خواهد خداى ما بفرستد [١]فريشتگان را،كه ما به آنچه فرستادند شما را به آن،كافريم.

اما عاد [٢]،بزرگوارى كرد در زمين به ناحق و گفتند:كيست سخت‌تر از ما بقوت؟نمى‌بينند كه آن خداى كه بيافريد ايشان را،او سخت‌تر است از ايشان بقوت،بودند به آيات ما انكار كردند [٣].

بفرستاديم بر ايشان بادى سخت در روزهاى شوم تا بچشانيم ايشان را عذاب نكال در زندگانى نزديكتر [٤]و عذاب سراى بازپسين به نكال‌تر باشد و ايشان را يارى نكند.

[١٥٠-پ] و اما ثمود،ما هدايت داديم ايشان را برگزيدند كورى بر راه راست.بگرفت ايشان را صاعقۀ عذاب خوار كن [٥]به آنچه كرده بودند.

برهانيديم آنان را كه بگرويدند و - پرهيزكار بودند.

و آن روز كه جمع كنند دشمنان خداى را به دوزخ،ايشان [٦]رفع كنند.

تا آن‌كه آيند به آنجا گواهى دهند بر ايشان گوششان و چشمهاشان و پوستهاشان به آنچه كرده باشند.

[١] .ما:فروفرستد،لا:بفرستادى.

[٢] .لا:عاديان.

[٣] .ما:انكار كرده،لا:جحود كننده.

[٤] .لا:رسوايى در حيات دنيا.

[٥] .ما:خواركننده،لا:خوارى.

[٦] .ما،لا:ايشان را.