روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٠٠ - ترجمه

خداى كه من آورده‌ام به شما حجتى روشن.

و من پناه دادم به خداى من و خداى شما كه مرا سنگسار كنى.

و اگر باور ندارى [١]مرا،دور شوى از من.

بخواند خدايش را كه اينان گروهى‌اند گناهكاران.

ببر بندگان مرا به شب كه شما را از پس بيايند.

و رها كن دريا را ساكن كه ايشان لشكرى‌اند غرق كرده.

بس‌كه رها كردند از بوستانها و چشمه‌ها.

و كشتها و خانه‌ها [٢]گرانمايه.

و نعمتى كه بودند در آن نعمت دنه گرفته و خوش‌منش [٣].

همچنين به ميراث بداديم [٤]به گروهى ديگر.

نگريست [٥]بر ايشان آسمان و زمين و نبودند مهلت داده.

برهانيديم فرزندان يعقوب را از عذاب خوارى‌دهنده[٢٢٥-ر].

از فرعون كه او بزرگوارى بود از اسراف‌كنندگان.

بگزيديم [٦]ايشان را بر دانش [٧]بر جهانيان.

و بداديم ايشان را از آيات و دلايل