روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٩٩ - ترجمه
خداى آسمانها و زمين و آنچه ميان آن است اگر شما يقين [١]دانى.
نيست خداى مگر او، زنده كند و بميراند،خداى شماست و خداى پدران پيشين شما.
بل ايشان در شك [٢]بازى مىكنند.
نگاه دار آن روز كه آرد آسمان به دودى آشكارا [٣].
بازپوشد مردمان را اين عذابى است دردناك.
خداى ما!بردار از ما عذاب كه ما گرويدهايم.
چگونه باشد ايشان را ياد كردن و آمد به ايشان پيغامبرى [٤]بيانكننده.
پس برگشتند از او و گفتند:آموخته [٥]ديوانه است.
ما بردارندۀ عذابيم اندك شما بازآيى [٦].
آن روز كه بگيريم گرفتن مهتر [٧]ما كينه كشيم [٨].
[٢٢٤-پ]،بيازموديم پيش ايشان قوم فرعون را و آمد به ايشان پيغامبرى كريم [٩].
كه بگزارى به من اى بندگان خداى كه من شما را پيغامبرىام استوار [١٠].
و آنكه بلندى نكنى بر
[١] .ما:به يقين.
[٢] .ما:شكىاند.
[٣] .لا:با دخان پيدا.
[٤] .ما،لا:رسولى.
[٥] .لا:اين آموختهاى.
[٦] .لا:بازآيندهايد.
[٧] .لا:بزرگ.
[٨] .لا:كينهخواهندگانايم.
[٩] .لا:رسولى نيكو،ما:بزرگوار.
[١٠] .ما،لا:رسول امينام.