[١] نزديك بود آسمانها كه بشكافد از بالاى آن و فريشتگان تسبيح مى‌كنند به سپاس [٢]خدايشان و آمرزش مى‌خواهند براى آنان كه در زمين‌اند،خداى،اوست كه آمرزنده و بخشاينده است.

و آنان كه گرفتند از فرود او [٣]دوستان،خداى نگاهبان است بر ايشان و نيستى تو بر ايشان و كيل.

و همچنين وحى كرديم به تو قرآنى تازى تا بترسانى [٤]اهل مكه را و آن را كه پيرامن آن است و بترسانى از روز قيامت.شك نيست در او،گروهى در بهشت باشند و گروهى در دوزخ.

[١٧٢-پ] و اگر خواهد خداى كند ايشان را يك گروه [٥]و لكن در آرد آن را كه خواهد در رحمتش،و ستمكاران نباشد ايشان را از يارى و نه ياورى.

بل گرفتندى از جز او دوستان،خداى اوست كه خداوند است و او زنده كند مردگان را و او بر همه چيز تواناست.

آنچه خلاف كنى [٦]در آن از چيز،حكم آن به خداى است،آن خداى شماست خداى من،بر او توكل كردم و با او شدم [٧].

آفريدگار آسمانها و زمين كرد

[١] .اساس:ينفطرن،كه با توجه به قرآن مجيد تصحيح شد.

[٢] .ما:ستايش،لا:ثناى.

[٣] .ما:جز،لا:بغير از خداى.

[٤] .لا:بيم كنى.

[٥] .ما:امت.

[٦] .لا:كرديد.

[٧] .ما:شوم،لا:بازمى‌گردم.