بوديم كه رسول خدا(ص) هنگام ظهر در حالى كه بازوى على (ع) را گرفته بود به سوى ما آمد و فرمود: اى مردم آيا نمى‌دانيد كه من از مؤمنين به خودشان سزاوارترم؟ گفتند: بله، فرمود: هركس من مولاى او هستم على مولاى اوست. از زيد پرسيدم، آيا رسول خدا(ص) فرمود: خداوندا دوستانش را دوست بدار و بادشمنانش دشمن باش؟ گفت: آن گونه كه شنيده بودم به تو خبر دادم.

اين حديث در مسنداحمد بن حنبل در ضمن آنچه از زيد بن ارقم، نقل كرده آمده است. بحار نيز آن را از ابن بطريق و ابن جوزى در كتاب مناقب، نقل كرده است. همانطور كه مشاهده مى‌كنيد اين حديث، نقلى اجمالى از ماجراى غدير و ابلاغ ولايت على(ع) را بيان مى‌كند، ولى دلالت آن بر مطلوب، كامل و واضح است.

٥. ما رواه البحار عن الطرائف للسيّد ابن طاووس قال: و من روايات أحمد بن حنبل في مسنده باسناده إلى زيد بن أرقم، قال: قال ميمون بن عبداللّه‌: [في المسند: ميمون أبي عبداللّه‌ [قال: قال زيد بن أرقم و أنا أسمع: نزلنا مع رسول اللّه‌(ص) بوادٍ يقال له وادي خمّ، فأمر بالصلاة فصلاّها [بهجير ـ المسند]، قال: فخطبنا و ظلّل لرسول اللّه‌(ص) بثوب على شجرة [سمرة ـ المسند [من الشمس، فقال النبيّ(ص): ألستم تعلمون ـ أو أولستم تشهدون ـ أنّي أولى بكلّ مؤمن من نفسه؟ قالوا: بلى، قال: فمن كنتُ مولاه فعليّ[ فإنّ عليّاً ـ المسند] مولاه، اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه [ عاد من عاداه و وال من والاه ـ المسند] ؛ (١٤)

بحارالانوار از طرائف ابن طاووس نقل كرده است:

از جمله روايات احمد بن حنبل در مسندش كه به زيد بن ارقم نسبت داده اين است كه ميمون بن عبداللّه‌ گفته است، شنيدم كه زيدبن ارقم مى‌گفت: با رسول خدا(ص) در سرزمينى كه خم ناميده مى‌شد منزل گزيديم. سپس پيامبر(ص) امر به نماز كردند و نماز خوانديم بعد از آن، در حالى كه به وسيله لباسى كه روى

(١٤)بحارالانوار،ج٣٧،باب اخبارالغدير،ص ١٨٧؛ الطرائف،ص ٣٥ و٣٦؛ مسند احمد،ج٤،ص ٣٧٢.