بول كردن در آب جارى و راكد به موجب علتى كه در روايات ذكر شده است مكروه مى‌باشد؛ زيرا فرمودند: حيواناتى در آب زندگى مى‌كنند و با بول كردن آنها را اذيت نكنيد.

فاضل هندى اين حكم را به اكثر اصحاب نسبت مى‌دهد. (١٧٤)

سوم : ممنوعيت توهين و لعن حيوان

با ذكر مطالب اين بخش در صفحات گذشته روشن شد كه آزار و اذيت جسمانى حيوان مورد منع و نهى واقع شده است. اما بايد توجه داشت كه علاوه بر رعايت حال جسمانى حيوان، توهين زبانى و لعن حيوانات نيز امر ناپسندى شمرده شده و در روايات متعددى به آن اشاره شده است . از حضرت اميرالمؤمنين على(ع) در اين باره وارد شده است :

قال عليّ ـ في الدوابّ . لاتضربوا الوجوه و لاتلعنوا؛ فإنّ اللّه‌ لعن لاعنها» (١٧٥)؛

به صورت چهار پايان نزنيد و آنها را مورد لعن قرار ندهيد؛ زيرا خداى متعال، شخصى را كه چهارپايان را نفرين كند لعن نموده است.

در حديث ديگرى از پيامبر اكرم(ص) نقل شده است كه :

انّ رسول اللّه‌(ص) سمع رجلاً يلعن بعيراً، فقال(ص) : أرجع لا تصحبنا على بعير ملعون» (١٧٦)؛

احترام زبانى به حيوان تا بدان جا مورد اهتمام است كه حتى پيامبر به اسب سلام كرد.

امام صادق(ع) نقل مى‌فرمايند :

(١٧٤) كشف اللثام ،ج١ ، ص٢٣٣
(١٧٥) من لا يحضره الفقيه ، ج٢ ، ص١٨٨ ؛ منتهى المطلب (ط.ق)، ج٢، ص٦٤ .
(١٧٦) مستدرك الوسائل، ج ٢، ص٥٠