فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٦١ - ازدواج موقت در كتاب و سنّت آیة الله جعفر سبحانى
زيبا، گوشهاى ما را نوازش داده و به بحرانى كه ممكن است در اثر بى اعتنايى به اين سنت، گريبانگير جامعه شود، هشدار داده است. او چنين فرموده است:
لولا نهي عمر عن المتعة، لمازنى إلاّشقيّ أو شقيّة؛
اگر عمر متعه را منع نكرده بود، جز مرد و زن شقىّ، كسى زنا نمىكرد.
انديشمند اسلامى، شهيد مرتضى مطهرى، در اين زمينه سخنى دارد. او مىگويد:
خاصيت عصرجديد اين است كه فاصله بلوغ طبيعى را با بلوغ اجتماعى و قدرت تشكيل عائله، زياد كرده است.... آيا جوانان حاضرند يك دوره «رهبانيت موقت» را طى كنند و خود را تا زمانى كه امكانات ازدواج دايم پيدا شود به سختى تحت فشار قرار دهند؟ بر فرض، اگر جوانى حاضر شود رهبانيت موقت را بپذيرد آيا طبيعت حاضر است از ايجاد عوارض روانى سهمگين و خطرناكى كه در اثر ممانعت از اعمال غريزه جنسى پيدا مىشود و روانكاوى امروز، از روى آنها پرده برداشته است، صرف نظر كند؟ دو راه بيشتر باقى نمىماند.
١. جوانان را به حال خود رها كنيم و مانند غربىها پسرها و دخترها را به طور مساوى آزاد بگذاريم.
٢. به قانونى بودن ازدواج موقت گردن نهيم.
در دوران اخير برخى از فيلسوفان غربى هم كه به آزاد انديشى مشهورند با نداى اسلام، مبنى بر قانونى بودن ازدواج موقت هم آواز شدهاند. به عنوان مثال از ديدگاه راسل، امروزه سنّت ازدواج بدون دليل به تأخير مىافتد؛ زيرا در يكى دو قرن گذشته يك دانشجو در حدود سن هجده يا بيست سالگى، دروسش را به اتمام مىرساند و در سن بلوغ آماده ازدواج مىشد و براى او دوره انتظار، زياد به طول نمىانجاميد؛ مگر اينكه مىخواست زندگى خود را وقف تحصيل علم كند و كمتر جوانى از ميان صدها و هزاران جوان، اين گزينه را انتخاب مىكرد. اما امروزه، دانشجويان پس از هجده يا بيست سالگى مرحله تخصص در علوم و صنايع را آغاز مىكنند و طبعاً پس از فارغ التحصيل شدن و اتمام دانشگاه، نيازمند زمانى هستند تا آمادگى كافى را براى كسب درآمد از طريق بازرگانى يا