ميل جنسى يكى از اميال طبيعى است كه در هر انسان، در برهه‌اى از زمان به گونه‌اى مستحكم است كه هيچ يك از اميال ديگر به پايه آن نمى‌رسد. در پرتو اين ميل است كه احساس عشق و محبت و مهربانى، شكوفا مى‌شود و انسان در جهت تحكيم پايه‌هاى خانواده كه هسته اوّليه جامعه بزرگ انسانى را تشكيل مى‌دهد، احساس مسئوليت مى‌كند.

ارضاء غريزه جنسى يكى از نيازهاى مبرم و از ضروريات زندگى هر انسانى است و نياز انسان به ازدواج، كمتر از نياز او به خوردن و آشاميدن نيست. از آنجا كه شريعت اسلام، آخرين شريعت و پيامبرش خاتم پيامبران و كتابش آخرين كتاب آسمانى است، اين جنبه از شخصيت انسان را در نظر گرفته و آن را به گونه‌اى كه با ديگر اميال درونى انسان هماهنگ باشد اشباع كرده است.

عنايت شريعت مقدس اسلام به ارضاى اين غريزه، به حدى است كه ازدواج را سنّتي الهى و روى گردانى از آن را، روى گردانى از شريعت به شمار آورده است. اين مطلب در حديثى كه از پيامبر اسلام(ص) نقل شده چنين ترسيم شده است:

النكاح سنّتي فمن أعرض عن سنّتي فليس منى. (١)

ازدواج، سنّت من است، پس كسى كه از سنّت من روى گرداند، از من نيست.

اين سخن، نشان مى‌دهد كه ازدواج در اسلام امرى مقدس است و بر خلاف ميل برخى از غربزدگان جديد، چيزى بالاتر از مبادله كالا و مال مى‌باشد. (٢)

هر قدر انسان تمايل به زندگى مجردى داشته باشد زمانى نمى‌گذرد كه در زندگيش احساس كمبودى مى‌كند كه با چيزى جز ازدواج، پر نمى‌شود. به دليل همين اهميت است كه اسلام قوانين زيبايى را در تنظيم غريزه جنسى و سوق آن در جهتى صحيح وضع كرده ت

(١) جامع احاديث الشيعه، ج٢٥، ص٣٨، ح٣٦٤١٢.
(٢) ازدواج موقت از نظر شيعه، اثر شهلا حائرى، ص٤٥.