درختى قرار داده بودند براى رسول اللّه‌(ص) سايه بان درست كرده بودند حضرت براى ما خطبه ايراد كردند. سپس فرمودند: آيا نمى‌دانيد كه من از هر مؤمنى به خودش سزاوارترم؟ گفتند: بله. فرمود: پس هركه من مولاى او هستم، على مولاى اوست. خداوندا دوستانش را دوست بدار و با دشمنانش دشمن باش.

اين حديث هم، ماجراى تبليغ ولايت حضرت على را در روز غدير به صورت مجمل بيان مى‌كند و دلالت آن بر مطلوب ما واضح است.

در كتاب عمده و بحارالانوار نيز از ميمون ابن عبداللّه‌ مثل همين حديث نقل شده است.

٦. ما في مسند أحمد: حدّتنا عبداللّه‌، حدّثنا أبي، حدّثنا محمّدبن جعفر، حدّثنا شعبة عن ميمون أبي [ابن] عبداللّه‌، قال: كنت عند زيد بن أرقم فجاء رجل من أقصى الفسطاس فسأله عن داء، فقال: إنّ رسول اللّه‌(ص) قال: ألست أولى بالمؤمنين من أنفسهم؟ قالوا: بلى، قال: من كنتُ مولاه. فعليّ مولاه. قال ميمون: فحدّثني بعض القوم عن زيد أنّ رسول اللّه‌(ص) قال: اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه (١٥)؛

در مسند احمد، از ميمون أبى عبداللّه‌ نقل شده است:

ما نزد زيد بن ارقم بوديم كه مردى از دورترين ناحيه مصر آمد و از او در مورد بيمارى سؤال كرد، زيد گفت: رسول خدا(ص) فرمود: آيا من سزاوارتر از مؤمنين به خودشان نيستم؟ گفتند: بله. فرمود: هركس من مولاى اويم، على مولاى اوست. ميمون مى‌گويد: بعضى از زيد نقل كرده‌اند كه رسول خدا(ص) فرموده است: خداوندا دوستانش را دوست بدار و با دشمنانش دشمن باش.

دلالت اين حديث بر مطلوب ما واضح است. فقط درحديث تصريح نشده است كه اين واقعه در روز غدير بوده است و آن نكته مهمى نيست.

(١٥)مسند احمد،ج٤،ص ٢٧٢.