آنچه در جريان حجّة الوداع اتفاق افتاد، همچنان كه در روايات متعددى آمده است، صرفاً نهى از متعه بود و نهى مجدّد پيامبر(ص) در آن روز، به سبب اجتماع مردم و اطلاع حاضران به غايبان و براى تكميل دين و تثبيت شريعت بوده است. همچنان كه مسائل بسيارى در جريان اين حادثه تثبيت و حلال و حرام الهى روشن شد و به دليل عبارت «إلى يوم القيامة» كه در سخنان پيامبر(ص) بود، تحريم متعه قطعى گرديد. (١١٢)

اما نووى از اين مطلب غفلت كرده كه اگر آنچه در آخر گفته است صحيح بود، بايستى پيامبر(ص) اين كار مهم را هنگام ايراد خطبه در حجّة الوداع و در آن اجتماع بزرگ كه نظير آن فقط در روز غدير ديده شده است و در ضمن سفارشهايش به زنان كه فرمود: «شما بر زنانتان حقوقى داريد و...» انجام مى‌داد. اما پيشتر هم گفتيم كه پيامبر(ص) در اين خطبه و اين موقعيت بزرگ، بحثى از تحريم متعه نكرد.

ابن قدامه گفته است:

علما در جمع بين اين دو خبر(يعنى تحريم متعه در جنگ خيبر و فتح مكه) اختلاف نظر دارند. برخى گفته‌اند كه در حديث على كه فرموده است: «نهى عن متعة النساء يوم خيبر و عن لحوم الحمر الأهليّة» تقديم و تأخيرى روى داده است؛ يعنى در واقع اين حديث چنين بوده است: «انّ النبي(ص) نهى عن لحوم

(١١٢) شرح صحيح مسلم، ج٩، ص١٩١.