اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٨٦ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
احمد اصفهانی
ابوبکر احمد بن اشکیب بن محمّد اصفهانی، از محدّثین چهارم هجری است. او از عبید بن حسن و اباطالب بن سواده روایت نموده است. احمد در محرّم سال ٣٣٢ق در بازگشت از نیشابور وفات یافته است.[٤]
احمد خان بیگ کامل اصفهانی*
احمد خان بیگ اصفهانی متخلّص به «کامل» فرزند افضل، شاعر ادیب، به همراه پدر به هندوستان رفته، به ملازمت اورنگ زیب عالمگیر پادشاه هند درآمده، منصب امیری یافته، سرانجام در سال ١٠٨٢ در شهر «تهانیسر» هند وفات یافته است.
از او است:
غم زِ هَر دل سفری شد سوی من می آید چون غریبی که ز غربت به وطن می آید[٥]
دکتر سیّداحمد ابطحی
دکتر حاج سیّداحمد ابطحی سدهی فرزند حاج میرمحمّدباقر از پزشکان حاذق و متدیّن معاصر، در سال ١٣٤٠ق متولّد شد، و در اصفهان و تهران تحصیلات خود را انجام داد، و به اخذ درجه دکترا نائل شد، سپس به اصفهان بازگشت، و به معالجه بیماران و رسیدگی به حال ضعفاء و مستمندان پرداخت.
وی در عصر روز چهارشنبه ١٩ رمضان المبارک ١٤٠٩ق در اثر ابتلاء به سکته، وفات یافت، و در قبرستان باغ رضوان مدفون گردید.[٦]
میرزا احمد خان مشیر فاطمی
حاج میرزا احمد خان مشیر فاطمی فرزند میرزا محمّدباقر خان مشیرالملک بن میرزا
[١] راهنمای دانشکده پزشکی و داروسازی اصفهان، ص٥٨؛ اطّلاعات شخصی مؤلّف.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٨٠.
[٣] ذکر اخبار اصفهان، ج١، صص١٢٦ و ٨٧؛ احقاق الحق، ج١٦، ص٥٦٧.
[٤] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٤٩.
[٥] کاروان هند، ج٢، ص١١٢٩.
[٦] مزارات اصفهان، ص١١٧.