اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٥٤٤ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است.[١]
قرآن یاد شده شامل سوره های «یآس»، «الرّحمان»، «جمعه» و «نبأ» می باشد.
شیخ اسماعیل اصفهانی کاظمینی
شیخ اسماعیل اصفهانی کاظمینی، از فضلاء و صلحاء بوده، و در ١٣٣٠ق در کاظمین وفات یافت.[٢]
اسماعیل
اسماعیل بن حاج ابراهیم، از فضلای قرن دوازدهم هجری است. ظاهراً از شاگردان ملاّمحمّدباقر سبزواری بوده، و در اصفهان اقامت داشته است. وی نسخه ای از ذخیره المعاد را در سال ١١٢٨ق کتابت نموده است.[٣]
میرزا اسماعیل خان مصلح السّلطنه
میرزا اسماعیل خان مصلح السّلطنه صدری متخلّص به «مصلح» فرزند محمّدابراهیم خان بن حاج محمّدحسین خان صدراعظم اصفهانی شاعر ادیب، مادرش خدیجه خانم ملقّب به عصمت الدّوله دختر فتحعلی شاه بوده، و خود او در سال ١٢٦٠ق در اصفهان متولّد شده، و علم و ادب آموخته است. وی تفنگ چی باشی ظلّ السّلطان حاکم اصفهان بوده، و در سال ١٣٤٦ق در سنّ ٨٦ سالگی وفات یافته، و در تخت فولاد، تکیه ملک مدفون شده [است]. از آثار او: ١. نخجیرنامه، در آداب شکار زدن، مطبوع ٢. دیوان اشعار. این شعر از او است:
زلفت چو سنبل است، و خم اندر خم اوفتد رویت چو ماه روشن و این مه کم اوفتد
رویت عرق کند به خجالت به نزد دوست آن سان که صبح بر گل تر، شبنم اوفتد
[١] احوال و آثار خوشنویسان، ج٤، ص١١٤٠؛ فهرست دانشگاه، ج٨، ص١٣٧.
[٢] نقباء البشر، ج١، ص٩.
[٣] فهرست رضوی، ج٥، ص٤٢٤؛ خاندان شیخ الاسلام اصفهان، ص٧٣.