اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٥٤ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
به جدّش ابراهیم است که به اصطلاح مردم اصفهان، لب شکری بوده، و از این رو وی را سه لبی می گفتند. بعداً این کلمه تعریب شده، و سلفی خوانده اند). وی در سال ٤٧٨ در اصفهان متولّد گردیده، در بغداد از خطیب تبریزی، ابوحامد اسفراینی و کیاهراسی علم آموخته، مسافرت های بسیار رفته، و با بسیاری از مشایخ و فضلاء دیدار کرده، سرانجام در مصر ساکن شده، و به تدریس مشغول شده، و در صبح جمعه ٥ ربیع الثّانی وفات یافته است. کتب زیر از تألیفات او است: ١. اربعین البلدانیّه در حدیث ٢. سداسیات در حدیث ٣. سلفیّات در حدیث ٤. سلماسیّات، معروف به مجالس خمسه ٥. شرط القراء علی الشّیوخ ٦. شرح بر مختصر مزنی ٧. الفضائل الباهره ٨. معجم السّفر ٩. المعجم لمشیخه اصبهان ١٠. المعجم لمشیخه بغداد ١١. رساله درباره ابی العلاء معرّی و غیره.[١]
احمد خاتونی عاملی
احمد بن محمّد خاتون بن احمد بن نعمت اللّه عاملی، از فضلاء و محدّثین اصفهان در قرن یازدهم هجری است. از آثارش کتابت نسخه ای از کتاب مشرق الشّمسین و اکسیر السّعادتین تألیف مرحوم شیخ بهایی است که آن را در ١٤ ربیع الاوّل سال ١٠٢٩ق به پایان رسانیده، و در حاشیه تصحیح شده [است]، و علامت بلاغ دارد. اجازه شیخ بهایی برای کاتب در سه صفحه در پشت کتاب به تاریخ ربیع الاوّل سال ١٠٢٩ به خطّ مرحوم شیخ می باشد.[٢] صاحب عنوان، سال ها در اصفهان ساکن بوده، و در محضر شیخ بهایی تلمّذ نموده است.
[١] روضات الجنّات، ج١، ص٢٦٦؛ لغت نامه دهخدا، ذیل «احمد»، ص١٢٧٩؛ احقاق الحق، ج٥، ص١٤٦ و ج٧، ص١٢٦؛ معجم المؤلّفین، ج٢، ص٧٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، صص٤٥٩ و ٢٥٠؛ ریحانه الادب، ج٣، ص٦٤؛ هدیه العارفین، ج١، ص٨٧؛ الکنی و الالقاب، ج٢، ص٢٨٨؛ الاعلام، ج١، ص٢٠٩؛ اللّباب، ج٢، ص١٢٦؛ ثقات العیون، ص٣؛ میزان الاعتدال، ج١، ص٧٣؛ کشف الظّنون، ج١، ص٥٤؛ وفیات الاعیان، ج١، ص٨٧؛ مدارس نظامیّه، ص١٩١؛ مرآه الجنان، ج٣، ص٤٠٣.
[٢] فهرست مرعشی، ج١، ص٢٤٩.