اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٢٣ - آقا احمد نقّاش اصفهانى
احمد یزدی
احمد بن عبدالرّحمان یزدی، از محدّثین قرن پنجم هجری است. وی در اصفهان ساکن بوده، و از پدرش و عبداللّه بن جعفر بن فارس، علیّ بن فضل بن شهریار، محمّد بن اسحاق بن ایّوب، ابوبکر جعابی، طبرانی، اسماعیل بن نجید و فاروق خطابی روایت نمود.
عبدالرّحمان بن منده، علیّ بن شجاع، خصیب بن قتاده، محمّد بن محمّد بن عبدالوهاب مدینی از او نقل حدیث می کنند. وی محدّثی ثقه، مقبول القول و خردمند بود. ذهبی او را قاضی و صاحب اصول خوانده است.[١]
احمد اصفهانی
ابوغسان احمد بن عبدالرّحیم بن رجاء بن صهیب اصفهانی از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری. وی در قزوین ساکن بوده است. از ابوزرعه روایت نموده، و احمد بن عبیداللّه بن محمّد از وی نقل حدیث می کند.[٢]
احمد عرفان
احمد بن عبدالصّمد بن عبداللّه مراغی اصفهانی معروف به احمد عرفان نویسنده، ادیب و روزنامه نگار فاضل. پدرش از مراغه به اصفهان آمد، و خود او در پنج شنبه ١٥ شعبان ١٣١١ق متولّد گردید. در مدارس اصفهان تحصیل نمود، و پس از اتمام تحصیلات خود،مجلّه عرفان را از سال ١٣٠١ش در اصفهان منتشر ساخت، و از سال ١٣٠٦ش آن را به روزنامه تبدیل کرد، و تا آخرین روز حیات، به انتشار آن ادامه داد. وی سرانجام در شب ٥ شنبه ٢٢ صفر ١٣٧١ق بر اثر سکته وفات یافت، و در تکیه جهانگیرخان در تخت فولاد مدفون گردید. او علاوه بر انتشار روزنامه، به تدریس ادبیّات در دبیرستان های اصفهان می پرداخت. شاعر دانشمند، سیّدعلی بدیع زاده «هور» مادّه تاریخ وفات او را چنین گفته است:
نوشت «هور» از برای تاریخش: «بسوی قرب کند رو، روان احمد عرفان»[٣]
[١] سیر اعلام النّبلاء، ج١٣، ص١٩٣؛ دانشنامه مشاهیر یزد، ج١، ص٨٥.
[٢] ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص١٣٦.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، صص٨٠٣ ٨٠٤؛ تاریخ جراید و مجلاّت ایران، ج١، صص١٢ ١٧؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص٦٣.