اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٥٤ - آشوبى نطنزى
نقّاشی و تزیینات خانه استاد همایی در محلّه پاقلعه به تاریخ ١٢٨٨ق از آثار هنرمندانه او است.[١]
ابوالقاسم خواجویی*
ابوالقاسم خواجویی، عالم فاضل ادیب شاعر، در اوایل قرن سیزدهم هجری می زیسته، و در سال ١٢٢٢ق کتاب تحفه المرید را در موضوع علوم طبیعی تألیف نموده که به شماره ٨٨١٢ در کتابخانه آیت اللّه العظمی مرعشی نجفی در قم موجود است.[٢] شعر نیز می سروده است. این شعر از او است:
ستایش سزاوار ذاتی که هست بر قدرتش آسمان چیز پست
خداوند خلاّق انسان و جان که افلاک و انجم همه صنع آن
خداوند صنعتگر آب و خاک روان بخش اجسام اجرام پاک
خداوند انوار و عقل اثیر خداوند کیوان و بهرام و تیر
خداوند خورشید و ناهید و ماه خداوند گردون این ناوگاه[٣]
میرزا ابوالقاسم زیانی
میرزا ابوالقاسم اصفهانی متخلّص به «زیانی» شاعر ادیب، برادرش میرزا عنایت اللّه اصفهانی در دفترخانه سلطنتی دولت نادری، لشکرنویس بوده، و خود او نیز از طرف نادرشاه به وزارت دارالامان کرمان منصوب شده است. این رباعی از او است:
مجنون دل آزرده بی صبر و قرار می گشت به کوه و دشت با ناله و زار
خار و خس دشت را به مژگان می رُفت تا ناقه لیلی کند آسوده گذار[٤]
[١] دیوان طرب، ص١٧٩؛ تاریخ اصفهان (مجلّد هنر و هنرمندان)، ص٣١٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص١٠١٦.
[٢] فهرست مرعشی، ج٢٣، صص٩ ١٠.
[٣] تذکره شاعران فارسی سرا، ص٨٧.
[٤] تذکره آتشکده، نیمه دوم، ص٥١٩؛ الذّریعه، ج٩، ص٤٠٨؛ تذکره روز روشن، ص٣٣٠؛ سفینه المحمود، ص٢٣٢.