اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٣٥ - آشوبى نطنزى
بهره برد سپس به یزد رفت، و نزد میرزا زین العابدین، آقا محمّد حکیمی و حاجی میرزا عبدالوهاب یزدی در حکمت، منطق، هیأت، طب، ادبیّات، فقه و تفسیر تحصیل نمود. وی در ٢٥ سالگی به تهران رفت، و به تدریس طب در مدرسه صدر پرداخت، و سرانجام به تدریس در مدرسه دارالفنون مشغول شد. هم چنین شهرت و حذاقت وی باعث شد ناصرالدّین شاه به او لقب «سلطان الحکماء» دهد، و او را رییس اطبّای دربار خویش نماید. عاقبت، سلطان الحکماء در سال ١٣٢٢ق در قریه کلاک در نزدیکی کرج در اثر ابتلاء به وبا وفات یافته، در صحن امام زاده آن قریه مدفون شد. وی را در طب تألیفاتی است؛ از آن جمله: ١. ناصرالملوک به فارسی، مطبوع ٢. تحفه ناصری، به عربی ٣. اقسام حمیّات، در انواع تب.[١]
سیّدابوالقاسم بختیاری
سیّدابوالقاسم بن سیّدمحمّدحسن حسینی بختیاری اصفهانی عالم فاضل، در سال ١٢٧٢ق وفات یافته است، شرح نهج البلاغه از تألیفات او است.[٢]
سیّدابوالقاسم بهشتی
سیّدابوالقاسم بن سیّدحسن حسینی بهشتی، عالم جلیل القدر، امام مسجد سه پله اصفهان، متوفّی جمادی الثّانی ١٣٣٧ق مدفون در تکیه سادات بهشتی، در شمال مصلاّی تخت فولاد.[٣]
سیّدابوالقاسم بهشتی
سیّدابوالقاسم بن سیّدحسن حسینی بهشتی، از فضلاء و ائمّه جماعات اصفهان، متوفّی
[١] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٧٧؛ مکارم الآثار، ج٤، صص١٢٤٢؛ دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج٦، ص١٨٠؛ فهرست مرعشی، ج٥، ص٦٠؛ تاریخ نایین، ج١، صص٨٦ ٨٧؛ الذّریعه، ج٢٤، ص١٦؛ المآثر و الآثار (چهل سال تاریخ ایران)، ج٣، صص٢١٢٩ ٢١٣٠؛ شرح حال رجال ایران، ج١، ص٥٨.
[٢] الکرام البرره، ج١، صص٥١ ٥٢؛ الذّریعه، ج١٣، ص١١٤؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٧٧؛ کتاب نامه نهج البلاغه، ص٤٠.
[٣] سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١٣٥.