اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٨٧ - آشوبى نطنزى
مطهّر حضرت رضا علیه السلام در مشهد مقدّس ساکن گردید، و به طبابت پرداخت، و در ضمن آن، جزو خدمه آستان قدس رضوی گردید، و بالاخره به تولیّت آستان قدس رضوی مفتخر شد، و حدود ٣٧ سال در این منصب شریف، به خدمت به آن آستان مبارک مشغول بود. وی عارفی سالک، و حکیمی قابل بود. سرانجام در سال ١٢١٦ق وفات یافت، و در حرم مطهّر مدفون گردید. اولاد و احفادش نیز راه پدر را ادامه دادند.[١]
ابوطالب اصفهانی
ابوطالب بن محمّدعلی اصفهانی، از خطّاطان و نویسندگان کتب در قرن سیزدهم هجری است. وی نسخه ای از قرآن مجید (سوره انعام) را به خطّ نسخ در ١٢٤٩ق کتابت نموده که به شماره ٩٩٦ در کتابخانه مدرسه مروی تهران موجود است.[٢]
هم چنین نسخه ای از سفینه النّجاه تألیف ملاّعلی اصغر قزوینی را به خطّ نسخ زیبا در رجب ١٢٤٨ و شعبان ١٢٥٠ کتابت نموده، نسخه به شماره ٤٥٧٠ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی موجود است.[٣]
ابوطالب غوّاص قهفرخی
ابوطالب برجیس فرزند میرزا محسن متخلّص به «غوّاص»، شاعر ادیب فاضل کامل در سال ١٢٥٠ خورشیدی [ج ١٢٨٨ قمری] در قهفرخ متولّد شده، و در مولد خود، و سپس در اصفهان تحصیلات خود را به پایان رسانید تا به درجه اجتهاد نائل گردیده، و در علوم تربیت و ادب به درجه کمال رسید، و پس از تکمیل تحصیلات، به محلّ خود معاودت نمود.
او در قهفرخ، انجمن ادبی تأسیس کرد، و مدرسه ای به نام سعادت به همّت او تأسیس شد. بسیاری از شعرا و فضلای قهفرخ و چهارمحال از شاگردان او می باشند، و او بالاخره در سال ١٣٦٣ قمری در قهفرخ وفات یافت، و همان جا مدفون شد.
[از او است:
[١] مطرح الانظار، ج١، صص١٢٥ ١٢٦؛ مطلع الشّمس، ج٢، ص٧٠٤؛ الکرام البرره، ج١، ص٤٣؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، صص٧٩ ٨٠؛ مکارم الآثار، ج٢، ص٥٧٣.
[٢] فهرست مدرسه مروی، ص٥٩.
[٣] فهرست مرعشی، ج١٢، ص١٤٥.