اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١٨٢ - آشوبى نطنزى
رضاقلی خان هدایت، صد و هشت هزار بیت بوده[١]، که نسخه ای از آن شامل ٧٠٠ بیت، ضمن مجموعه شماره ٢٥٨٩ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران وجود داشته است[٢]؛ نسخه دیگری نیز در موزه بریتانیا موجود است.[٣]
از اشعار او است:
گر توانی ای صبا بگذر شبی در کوی او ور دلت خواهد ببر پیغامی از من سوی او
گر همی خواهی که بر سرو بلند او رسی نردبان عنبرین ساز از شکنج موی او
این دل گمگشته من باز جواز زلف او ور نیابی رو بیفشان دامن گیسوی او
ابن شفروه عبیداللّه
ابوالوفا عبیداللّه بن هبه اللّه بن حمزه معروف به «ابن شفروه» واعظ، ادیب و شاعر دانشمند قرن ششم هجری بوده، و در وعظ و خطابه، ملاحت و فصاحت داشته، و در نظم و نثر، نیکوسخن و بلیغ بوده، چند بار در راه حج به بغداد وارد شده، و یک سال نیز در مدرسه ناجیه بغداد وعظ نموده، و ازجمله، ابیاتی فی البداهه در مدح علیّ بن ابی طالب علیه السلام در وعظ خود سروده است.
تولّدش در ٥٣٤ واقع شده، و در سال ٥٨٥ در شیراز وفات یافت.[٤]
[١] مجمع الفصحاء، ج٢، ص٨٠٠.
[٢] فهرست دانشگاه، ج٩، ص١٣٩٣.
[٣] تاریخ ادبیّات، هرمان اته، ص١٢٢.
[٤] لباب الالباب، تعلیقات علاّمه قزوینی، صص٦٤٠ ٦٤١؛ مجلّه یادگار، شماره ششم و هفتم، بهمن و اسفند ١٣٢٧، صص١١٤ ١١٥؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج١، ص١٢٧.