اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ١١٣ - آشوبى نطنزى
سجزی از قرای رویدشت است، و در زمان حاضر آن جا را سگزی می گویند.
[ابوالعبّاس احمد سجزی منسوب به سجستان یا سیستان است، و ربطی به قریه سجزی اصفهان ندارد. به شرح حال احمد بن محمّد بن از هرسجستانی رجوع شود].
ابراهیم قصّار
ابواسحاق ابراهیم قصار بن عبداللّه بن اسحاق بن جعفر بن زکریّا بن یحیی بن شهمردان معدّل اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. در سال ٢٧٠ق متولّد شده، و برای اخذ حدیث به شهرهای مختلف ازجمله بغداد، شام و نیشابور سفر کرده است. وی از حسن بن محمّد دارکی، ولید بن ابان، ابراهیم بن محمّد بن حسن اصفهانی در اصفهان، و از ابی بکر بن خزیمه و ابی العبّاس سرّاج در نیشابور، و صالح بن ابی الاصبغ در جزیره سامره و محدّثین هم طبقه او اخذ حدیث نموده است. وی در سنّ ١٠٣ سالگی در سال ٣٧٣ق در نیشابور وفات یافت.[١]
ابراهیم بادرانی
ابواسحاق ابراهیم بن عبداللّه بن محمّد بادرانی اصفهانی از علماء و محدّثین اصفهان در قرن پنجم و اوایل قرن ششم هجری است. وی در ذی الحجّه ٥١٦ق وفات یافت.
در معجم البلدان گوید: بادران از قرای اصفهان و به قولی از نایین است[٢]، به نظر حقیر، بادران همین قریه باغ بهادران لنجان علیا می باشد.
ابراهیم تاجر
ابواسحاق ابراهیم بن عبداللّه بن محمّد بن خُرشید قوله تاجر اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن چهارم هجری است. مشارٌالیه دایی عبداللّه و محمود پسران احمد بن
[١] تاریخ بغداد، ج٦، ص١٢٧؛ ذکر اخبار اصفهان، ج١، ص٢٠١؛ تاریخ اصفهان، جابری، صص٢٨٦ و ٣٧٣.
[٢] معجم البلدان، ج١، ص٣١٦؛ اللباب، ج١، ص١٠٤.