الغیبة للنعمانی ت فهری - النعماني، مترجم سيد احمد فهري - الصفحة ٢

بمردم برسانند (١) و بآنان مژده رحمت دهند و آنان را از كيفر كردارها بهراسانند و راهنما و ياد آور و ترساننده و رساننده باشند، گفتارشان از روى علم بود و با روح پاك مؤيّد، و با دليلهاى خود پيروز بودند. اهل باطل را با نشانه‌هاى الهى مقهور، و افكار خردمندان را با معجزه‌ها در اختيار خود گرفتند، پيغمبرانى كه از ديگر مردم امتياز داشتند زيرا عزيزان خدا بودند و از عالم غيب آگاه و از قدرت و توان خداوندى برخوردار چنانچه خداى تعالى فرمايد: عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى‌ غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ [فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً»] خدا داناى غيب است و كسى را بر غيب خود آگاه نگرداند مگر فرستاده‌اى را كه جلب رضايت خداوند كرده باشد (كه خدا براى او از پيش رو و پشت سر نگهبان و مستحفظ ميگمارد) سورة الجنّ: ٢٦.

خدا با آنان چنين كرد تا قدرشان در اجتماع، بالا رود و شخصيّت‌شان چشم گير شود و با فرستادن آنان، مردم را بر خدا حجّتى نماند بلكه حجت خدا بر مردم تمام و رسا گردد.

سپاس، خداوندى را كه با نعمت وجود محمّد ٦ بر ما منّت نهاد، كسى كه پيش از همه آفريدگان به پروردگارى او اقرار نمود و سلسله پيامبران پاك خداوند كه با منصب رسالت مرد مرا از كيفر كردارهاى ناپسند بيم ميدادند باو پايان يافت او محبوب ترين دوستان خدا نزد خدا بود و گرامى ترين پيامبران الهى بود و مرتبه‌اش از همه والاتر و از منزلت ويژه‌اى برخوردار بود آنچه بهمه پيامبران داده يك جا باو داد و چندين برابر بيشتر، در جايگاهى قرارش داد كه برترى‌اش بر همه پيامبران هويدا شد تا آنجا كه در آسمان با همه پيامبران نماز بجماعت گذاشت و در جمع‌شان منصب امامت گرفت و مقامش از همه شريف‌تر گشت پرچم شفاعت را بدست او سپرد نه بآنان.

او را بآسمان بالا برد تا در ملكوت اعلى هر چه بيشتر سير كند و در جايگاه‌