ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠٩ - ايستادن و تماشا كردن جنايت وقيح قتل نفس
خَلِيلًا . وَلَو لا أَنْ ثَبَّتْناكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئاً قَلِيلًا . إِذاً لأَذَقْناكَ ضِعْفَ الْحَياةِ وَضِعْفَ الْمَماتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنا نَصيِراً [١] ( نزديك بود آن چشمگيران عرب تو را در آنچه كه به تو وحى كردهايم به اضطراب و آشوب بيندازند در نتيجه غير از آنچه را كه به تو وحى كردهايم به ما نسبت بدهى . و اگر اين نابكارى را ولو براى هدف عالى از آنها مى پذيرفتى ، تو را براى خود دوست اتّخاذ مى كردند . و اگر ما قلب تو را تثبيت نمى كرديم ، نزديك بود اندكى به آنان اعتماد كنى . در اين صورت دو برابر عذاب زندگى و دو برابر عذاب مرگ خطاكاران را به تو مى چشانديم ، سپس از ما براى خود يارى نمى يافتى ) با اين كه پيامبر اكرم ( ص ) شعر خوب و مطابق واقع را دوست مى داشت و گاهى گوش به آن فرا مى داد مانند اشعار حسان بن ثابت ، همچنين با اين كه تعليم مطابق بعضى از منقولات قصيدهء لاميّة العرب لبيد بن ربيعهء عامرى را توصيه نموده فرموده بود : عَلِّمُوا أَوْلادَكُمْ لامِيَّةَ الْعَرَبِ [٢] ( تعليم كنيد به فرزندانتان قصيده لاميّة العرب ) را هرگز شعر نفرمود و مى گويند : آن حضرت يك بار شعر معروف منسوب به نابغهء ذبيانى :
< شعر > سَتُبْدىِ لَكَ الأَيَّامُ ما كُنْتَ جاهِلًا وَ يَأْتِيكَ بِالأَخْبارِ ما لَمْ تَزَوَّدِ < / شعر > را چنين خوانده بود :
< شعر > سَتُبْدىِ لَكَ الأَيَّامُ ما كُنتَ جاهِلًا وَ يَأْتِيَكَ ما لَمْ تَزَوَّدِ بِالأَخبارِ < / شعر >
[١] . سورهء الاسراء ، آيات ٧٣ تا ٧٥ .
[٢] . يكى از ابيات لامية العرب سرودهء ( لبيد بن ربيعه ) ( نه لاميهء شنفرى ) اين است كه مى گويد : < شعر > أَلا كُلُّ شَىْءٍ ما خَلَا الله باطِلٌ وَ كُلُّ نَعيمٍ لا مُحَالَةَ زائِلُ < / شعر > ( آگاه باشيد هر چيزى غير از خدا باطل است و هر نعمتى به ناچار رو به زوال ) برخى گفتهاند : رسول خدا ( ص ) فرموده است : إنَّ أَصْدَقُ بَيْتٍ قالَتْه الْعُرْبُ ما قالَه لَبِيْدُ : « أَلا كُلُّ شَىْءٍ . . . » ( راستترين بيتى كه عرب گفته است ، بيت لبيد بن ربيعه است . . . )