ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠٨ - ايستادن و تماشا كردن جنايت وقيح قتل نفس

بعدى منتقل مى سازد [ نه علل تامهء آنها را ] .
شرط دوم - كمال فهم و عقل و ذكاوت و درايت است كه موجب آشنايى پيامبر به مبادى كلَّى عالم هستى آن چنان كه هست و معرفت كامل او به انسان در هر دو قلمرو « آن چنان كه هست » و « آن چنان كه بايد » مى باشد .
شرط سوم - صفاى كامل درونى و شرح صدر در عاليترين حدّ كه قدرت فراگيرى واقعيات و حقايقى را به پيامبر عنايت كند كه مربوط به موضوعات و مسائل رسالت او باشد .
شرط چهارم - امانتدارى كامل در بارهء وحيى كه به او مى شود اين شرط با اهميت فوق العاده اى كه براى گرفتن وحى و ابلاغ آن به مردم دارد ، علَّت اساسى اطمينان مردم به پيامبر است كه ترديدى در بارهء از جانب خدا بودن وحى به خود راه ندهند . اين استعداد امانت است كه از اختلاط وحى به تخيلات و توهّمات و تجسيمات بىاساس و پيروى از اصول پيش ساخته و ساير بازيگرىهاى مغزى جلوگيرى مى كند . در آياتى از قرآن مجيد اشاره اى كاملا روشن به اين شرط شده است . از آن جمله : ( ١ - إِنَّه لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ وَما هُوَ بِقَوْلِ شاعِرٍ قَلِيلًا ما تُؤْمِنُونَ ، وَلا بِقَوْلِ كاهِنٍ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ ، تَنْزِيلٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ . وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الأَقاوِيلِ لأَخَذْنا مِنْه بِالْيَمِينِ . ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْه الْوَتِينَ ) [١] ( قطعا اين قرآن سخن پيامبر اكرم [ يا جبرئيل ] است [ كه از خدا حكايت مى كند ] و آن سخن شاعر نيست ، اندكى از شما هستند كه ايمان مى آورند و آن سخن جادوگر نيست . اندك است از شما كسانى كه متذكر مى شوند . فرستاده شده ايست از طرف پروردگار عالميان . و اگر بعضى از سخنان را [ كه از ما نيست ] به ما نسبت بدهد ، دستش را مى گيريم . سپس شاهرگش را مى زنيم . ) ٢ - وَإِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذىِ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِىَ عَلَيْنا غَيْرَه وَإِذاً لأَتَّخَذُوكَ

[١] . سورهء الحاقة ، آيات ٤٠ تا ٤٦ .