ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٤ - از مختصات ايمان است كه انسان نفس امّاره ( خود طبيعى ) را همواره مورد احتياط قرار دهد و از آن برحذر باشد

١٤ ، ٢٧ - المحدّث الَّذي لا يكذب و ما جالس هذا القرآن أحد إلَّا قام عنه بزيادة أو نقصان : زيادة في هدى ، أو نقصان من عمى . . . ( و بدانيد كه اين قرآن آن نصيحت دهندهء خيرخواه است كه فريب نمى دهد و آن راهنما است كه گمراه نمى كند و آن گويندهء حديث است كه دروغ نمى گويد و هيچ كس با اين قرآن همنشين نشد مگر اين كه زيادت يا نقصانى نصيب او ساخت - افزايشى در هدايت يا كاهشى در نابينايى . . . ) در اين جملات امتيازاتى چند از قرآن مجيد بيان شده است كه ما آنها را با شرحى مختصر متذكر مى شويم : ١ - خيرخواهى است كه فريب نمى دهد . اين كلام خداوندى است كه براى اصلاح بندگان خود در ارتباطات چهارگانه نازل فرموده است . و از اين جهت كه خداوند دانا و توانا و بىنياز مطلق از مخلوقات خويشتن است و چيزى از ديدگاه و قدرت او خارج نيست و به هيچ چيز نيازى ندارد ، علَّتى براى فريب دادن مردم به وسيلهء قرآن يا غير آن وجود ندارد .
٢ - هدايت كننده ايست كه هيچ كس را گمراه نمى كند . اين كتاب از جانب خالق همهء كائنات است كه به موجوديت همهء آنها دانا است و استعداد گرديدنهاى تكاملى آنها را به بهترين وجه تعبيه نموده و به سوى مقصد اعلايى كه براى آنها مقرر داشته است ، به وسيلهء كتب آسمانى كه اين كتاب جامع همهء آنها است هدايت فرموده است .
٣ - حديث راستين عالم وجود را از ازل الآزال تا ابد الآباد را آن چنان كه در خور فهم انسانها است ، از اين كتاب بايد شنيد . در طول تاريخ ممتدّ علوم و فلسفه‌ها و تمدنهاى مفيد به حال بشرى تاكنون يك حقيقت [ نه خيالات حقيقت نما ] به عرصهء معارف بشرى وارد نشده است كه حتى با آيه اى از آيات قرآنى مخالف صريح باشد . عظمت محتويات اين كتاب جاودانى ، نيرومندترين عقلها و روشنترين قواعد و مسائل علمى را در برابر خود وادار به تعظيم نموده است . اگر مواردى در آيات قرآنى ، از ديدگاه برخى از مسائل و قواعد علمى دور از فهم جلوه كند ، همان طور كه تاكنون مشاهده شده