ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٨٨ - فقط اين انسانهاى گمنام هستند كه حيثيّت بشرى را حفظ ميكنند و در راه اعتلاى آن ، بدون اين كه سر و صدائى براه بيندازند از همهء دنيا مى گذرند

ما مى دانيم كه اين شخصيّت چند نفر دشمن داشت كه پس از انقلاب در آن جامعه عرصه را بر وى تنگ كردند و تبعيدش نمودند و غير ذلك . حال بايد از اين شخصيّت پرسيد : آيا خصومت شما با چند نفر معدود بود ، يا با همهء انسانهاى تاريخ مگر شما براى همين انسانها تلاش و تكاپو نكرده‌ايد با اين حال به چه علَّت ميليونها انسانهاى با شرف و با عظمت و با ارزش را كه در برابر خودكامگان تاريخ از خود گذشته‌اند ، مورد اهانت و ناسزا قرار مى دهيد آيا اگر مقام رياست جامعه به دست شما مى رسيد ، حتما در آن موقع انسانها فرشتگانى بودند كه شما را با بالهاى زرّين و سيمين خود در اوج فضاى تاريخ مى بردند امير المؤمنين عليه السّلام در توصيف آن انسانهاى بزرگ و بىتوقّع و بىنياز از مطرح شدن در اجتماع و اشغال بيهودهء فكر انسانها چنين مى فرمايد : ١ - اگر حضور داشته باشند شناخته نمى شوند .
٢ - اگر ناپديد شوند مورد جستجو قرار نمى گيرند .
٣ - چراغهاى هدايتند .
٤ - پرچمهائى براى مردم شب روند كه نمى خواهند خود را در جامعه آفتابى كنند .
٥ - براى افساد و بهم زدن مردم حركت نمى كنند .
٦ - زشتىها و منكراتى را كه در جامعه رخ مى دهد و بايد براى حفظ روحيّات مردم اشاعه نشود ، فاش نمى سازند .
٣٩ ، ٤٢ - أيّها النّاس سيأتى عليكم زمان يكفأ فيه الإسلام ، كما يكفأ الإناء بما فيه .
أيّها النّاس ، إنّ اللَّه قد أعاذكم من أن يجور عليكم و لم يعذكم من أن يبتليكم ، و قد قال جلّ من قائل : إنّ فى ذلك لآيات و إن كنّا لمبتلين [١] ( اى مردم ، زمانى براى شما فرا مى رسد كه اسلام در آن برگردانده مى شود ،

[١] المؤمنون آيهء ٣٠ .