ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٧٥ - ٢ - اختيار فرشته اى

و مقدّمات و نتائج آنها دارد و همچنين بدانجهت كه امتداد زمان ما بين او و رويدادها و واقعيّات نمى تواند فاصله ايجاد كند ، لذا داراى حلم بينهايت است . مثلا انتقام از ظلمى كه يك فرد يا يك گروه مرتكب شده است و فرضا فاصلهء زمان بروز انتقام از بوقوع پيوستن آن ظلم ، ميلياردها سال هم بوده باشد ، براى خداوند سبحان مانند آن است كه همان لحظه كه ظلم اتّفاق افتاده انتقام آن نيز گرفته شده است ، زيرا - < شعر > تعالى اللَّه قديمى كاو به يك دم كند آغاز و انجام دو عالم < / شعر > نمونه اى ناچيز از اين حلم در نفس انسانى نيز مشاهده مى شود . آن عدّه از نفوس كه بجهت رشد و كمال توانسته‌اند از تأثّر از جويبار حوادث بيرون آمده و علل و معلولات و مقدّمات و نتائج آنها را مشرفانه مشاهده كنند ، از حلمى شگفت انگيز برخوردارند - ( إِنَّ إِبْراهِيمَ لأَوَّاه حَلِيمٌ ) . [١] ( قطعا ابراهيم بسيار نيايش و ناله كننده بدرگاه خدا و بردبار است . ) < شعر > غم چو بينى در كنارش كش به عشق از سر ربوه نظر كن در دمشق عاقل از انگور مى بيند همى عاشق از معدوم شيء بيند همى جنگ مى كردند حمّالان پرير تو مكش تا من كشم حملش چو شير ز ان كه در آن رنج مى ديدند سود حمل را هر يك ز ديگر مى ربود صبر مى بيند ز پردهء اجتهاد روى چون گلنار و زلفين مراد فكرت از ماضى و مستقبل بود چون از اين دو رست مشكل حلّ شود ديده چون بىكيف هر با كيف را ديده پيش از كان صحيح و زيف را پيشتر از خلقت انگورها خورده مى ها و نموده شورها روح از انگور مى را ديده است روح از معدوم شيء را ديده است در تموز گرم مى بينند دى در شعاع شمس مى بينند فى < / شعر > ١٩ - خداوند سبحان با علم حضورى ، وجود بينهايت خود را مى بيند ، يعنى او عالم

[١] التّوبة آيهء ١١٤ .