تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨ - معناى واژهها

خويش رو به رو مى‌شود، به اين همه برمى‌انگيزد، و براى آن كه آدمى از حقايق بزرگ نگريزد، و با تكذيب رسالت يا تأويل كردن خبرهاى آن به گونه‌اى كه متناسب با عدم مسئوليت او باشد منكر حقيقت داشتن بازگشت به جهان ديگر و رسيدگى به حساب نشود، وحى الاهى او را از آن آگاه مى‌سازد كه قرآن گفتارى قاطع است و هزل نيست، و تكذيب كنندگان و كافران را به آن بيم مى‌دهد كه به كارشان خواهد رسيد، ولى اكنون به آنان مهلت داده است، و تو اى انسان! صبور باش و به آنان اندكى مهلت ده.

سورة الطارق/ ٧

[سوره الطارق (٨٦): آيات ١ تا ١٧]

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

وَ السَّماءِ وَ الطَّارِقِ (١) وَ ما أَدْراكَ مَا الطَّارِقُ (٢) النَّجْمُ الثَّاقِبُ (٣) إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْها حافِظٌ (٤)

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ مِمَّ خُلِقَ (٥) خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ (٦) يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَ التَّرائِبِ (٧) إِنَّهُ عَلى‌ رَجْعِهِ لَقادِرٌ (٨) يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ (٩)

فَما لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَ لا ناصِرٍ (١٠) وَ السَّماءِ ذاتِ الرَّجْعِ (١١) وَ الْأَرْضِ ذاتِ الصَّدْعِ (١٢) إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ (١٣) وَ ما هُوَ بِالْهَزْلِ (١٤)

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْداً (١٥) وَ أَكِيدُ كَيْداً (١٦) فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً (١٧)

/ ٨

معناى واژه‌ها

١ [و الطارق‌]: آن ستاره‌اى است كه با نور خود به افقهاى آسمان برخورد مى‌كند. و مى‌گويند «طرقنى فلان» يعنى‌