تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٣٩

/ ٤٧٧ خاتمه كتاب بسم اللَّه الرحمن الرحيم سپاس خداى را با سپاسى كه سپاسگزاران بدان وسيله به سعادت مى‌رسند، و مؤمنان به وسيله آن بلندى مرتبه پيدا مى‌كنند، با سپاسى فراوان بدان گونه كه او اهل و شايسته آن است، حمدى همسنگ با حمد فرشتگان مقرب و پيامبران مرسل و بندگان صالح او، حمدى از مقام آفريدگى آفريدگان به مقام بقاء آفريدگار. و درود خداى بر بشارت دهنده و بيم دهنده و چراغ نوربخش، كه او را همچون رحمتى بر جهانيان و هدايتى بر پرهيزگاران و پناهگاهى براى ناكامان و شفيع و اميدى براى گناهكاران مبعوث كرد، يعنى محمّد سرور فرستادگان، و بر آل بيت او

خوانندگان به خدا و امينان بر رسالت او و مخلصان در فرمانبردارى از وى، بزرگان مجاهدان و رهبران نيكوكاران و پيشوايان مسلمانان.

و سلام بر بندگان صالح خدا.

(١) در هفته آخر از ماه ربيع الثانى از سال ١٤٠١ هجرى قمرى و در بحبوحه دشواريهاى سياسى كه با آنها مى‌زيستم، با وفات ناگهانى همسرم رو به رو شدم، و همچون صاعقه‌اى/ ٤٧٨ برقى در وجود من تأثير كرد، و از خود پرسيدم: حال كه مركوب آدمى براى رفتن به جهان ديگر پيوسته آماده است، و او را در هر لحظه و بدون هشدار