تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٢ - شرح آيات
/ ٤٢٣ سورة المسد
[سوره المسد (١١١): آيات ١ تا ٥]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ (١) ما أَغْنى عَنْهُ مالُهُ وَ ما كَسَبَ (٢) سَيَصْلى ناراً ذاتَ لَهَبٍ (٣) وَ امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ (٤)
فِي جِيدِها حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ (٥)
/ ٤٢٤
بريده باد دست ابو لهب و هلاك و نوميد و زيانكار شد
شرح آيات
[١] از اشراف قريش بود، و پس از برادر از دنيا رفتهاش ابو طالب- عليه السلام- پيشوايى بنى هاشم به او رسيده بود، و مىبايستى ارزشهاى پدران و عشيره خويش را كه وارثان دين حنيف ابراهيم خليل- عليه السلام- بودند تحقق بخشد، و از برادرزاده خويش بر حسب مقررات عرفى عرب عشايرى دفاع كند.
ولى او- چنان كه به نظر مىرسد- با عشيره مخالف عشيره خود يعنى بنى اميه پيمان بست كه شايد همسرش ام جميل خواهر ابو سفيان بن حرب سبب اين كار بود، يا اين كه چون ثروت فراوان داشت به طايفهاى ثروتمندتر در قبيله قريش متمايل شد، يا به هر سبب ديگر قطع رحم كرد و از حسب خود بيرون آمد و با