تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٣ - شرح آيات

دگرگون شدن عافيتت، و از نابود شدن نعمتت».

«اللهم إنّى أسألك باسمك العظيم الأعظم، الأعزّ الأجلّ الأكرم، الّذى إذا دعيت به على مغالق أبواب السّماء للفتح بالرحمة انفتحت، و إذا دعيت به على مضائق أبواب الأرض للفرج انفرجت و إذا دعيت به على العسر لليسر تيسّرت، و إذا دعيت به على الأموات للنّشور انتشرت، و إذا دعيت به على كشف البأساء و الضّراء انكشفت‌ [٢] خدايا از تو به نام بزرگ بزرگتر و تواناتر و با شكوهتر و بزرگوارترت، كه چون به آن بر قفلهاى درهاى آسمان براى باز شدن به رحمت خوانده شوى باز مى‌شود، و چون به آن بر درهاى تنگ زمين براى گشوده شدن خوانده شوى گشوده مى‌شود، و چون به آن براى آن خوانده شوى كه سختى به آسانى مبدل شود آسانى فراهم آيد، و چون به آن بر مردگان خوانده شوى كه برخيزند برخيزند، و چون به آن براى از ميان رفتن سختى و قحطى خوانده شوى از ميان برود». [٣] در دعاهاى رسيده به ما از پيامبر و اهل بيت پاكيزه او- عليه و عليهم صلوات اللَّه- نامهاى نيكو و حسناى خدا ركنى اساسى در آنها است، همچون دعاى جوشن كبير كه مشتمل بر هزار اسم و صفت از نامها و صفات خدا است، و دعاى بهاء و دعاى كميل. [٤] آيا دريافته‌ايد كه اين نامها چيست؟ به حق بايد گفت كه دانش خردهاى ما به آن احاطه پيدا نمى‌كند، چگونه مى‌تواند چنين شود در صورتى كه ما نمى‌توانيم بر همه آفريده‌هاى او احاطه و علم پيدا كنيم، و مى‌دانيم كه آفريده‌هاى او نمودارى از نمودارهاى اسماء او است؟ ولى خدا آن اندازه و علم به ما داد كه به نامهاى او اشاره كنيم و به آنها او را بخوانيم ... سپس به وسيله آنها ما را به آنچه بر پيامبرش از كتاب وحى كرد و بر زبان اولياى خود از علم روان ساخت كه همچون تفسيرى براى كتاب است، آگاه ساخت، و بدين گونه نامها نمودارهاى عظمت او، و