تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٠ - شرح آيات

است»، پس راوى گفت: تعريف توكل چيست؟ امام- عليه السلام- گفت

«يقين» و پرسنده پرسيد: پس تعريف يقين چيست،/ ٣١٩ و امام- عليه السلام- گفت: «اين كه شخص با ترسيدن خدا از هيچ چيز نترسد». [١٣] يقين عمل مؤمن را مورد قبول قرار مى‌دهد، و بلكه پاداش آن را بزرگتر مى‌كند. امام جعفر صادق- عليه السلام- گفته است كه: «عمل اندك دايمى همراه با يقين بهتر از عمل بسيار بدون يقين است». [١٤] آيا مى‌توانى بگويى كه آن كس كه نماز مى‌گزارد و دلش به نور خدا پيوسته و جانش پاك از ريا و خودپسندى و خود بزرگ بينى است، و هنگامى كه جهاد مى‌كند تنها خدا را در نظر دارد، برابر با كسى است كه با دل آكنده به وسواس نماز مى‌گزارد، و به ريا زكات مى‌دهد، و براى چيره شدن بر ديگران به جهاد برمى‌خيزد؟! به همين سبب امامان راهنما- عليهم السلام- براى رسيدن به يقين بيشتر به خدا پناه مى‌بردند، و پيروان خود را نيز به اين كار وا مى‌داشتند. و در حديث آمده است كه امام زين العابدين- عليه السلام- زمان نشستنى پس از نماز مغرب را دراز مى‌كرد و در اين مدت از خدا خواستار يقين مى‌شد. [١٥] از امام امير المؤمنين- عليه السلام- روايت شده است كه در خطبه‌اى چنين گفته بود: «اى مردم! از خدا خواستار يقين شويد، و با خضوع از او عافيت خواهيد، و بهترين چيزى كه در قلب دوام مى‌كند يقين است، و زيان ديده كسى است كه در دين خود زيان كند، و مورد رشك كسى است كه يقين او مورد رشك قرار گرفته باشد». [١٦] آدمى به درجه يقين نخواهد رسيد مگر پس از بالا رفتن از پله‌هاى نردبان‌