تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣٦ - شرح آيات
/ ٢٥٠ ممكن است اين شب بر فردى داخل شود كه از اشقياء است و آن شخص از آن سعيد و خوشبخت بيرون آيد، مگر اين شب شب سلام نيست؟ بنا بر اين بر انسان لازم است كه در اين شب با اين كلمات شريف دعا كند
«اللهم امدد لى فى عمرى، و اوسع لى فى رزقى، و اصح لى جسمى، و بلغنى أملى، و إن كنت من الأشقياء فامحنى من الاشقياء، و اكتبنى من السعداء، فانك قلت فى كتابك المنزل على نبيك المرسل- صلواتك عليه و آله- يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ- خدايا! عمرم را دراز كن، و روزيم را وسعت ده، و تنم را سالم ساز، و مرا به آرزويم برسان، و اگر از اشقيا هستم نام مرا از ميان آنان محو كن و در ميان سعادتمندان بنويس، چه خود در كتاب فرو فرستاده خويش بر پيامبر خود- كه درودهاى تو بر او و آلش باد- گفتهاى «خدا آنچه را كه بخواهد محو مىكند يا برجاى مىگذارد، و كتاب اصلى در نزد او است». [٢٠] در اين شب خدا رزق بندگان خود را مقدر مىكند، و آن جزئى از سلام و امن است، و بر آدمى لازم است كه گشايش در روزى خود را از خداى خويش بخواهد.
به همان گونه كه امن و عافيت و سلامتى و ذريّه مقدر مىشود كه همه از شرطهاى سلام است.
حقا محروم آن كس است كه از خيرات شب قدر بىبهره بماند، چنان كه در حديث به جا مانده از فاطمه زهراء- عليها السلام- آمده است كه كسان خويش را به آماده بودن براى استقبال از شب بيست و سوم ماه رمضان سفارش مىكرد و مىگفت كه روز را بخوابند تا در هنگام شب زندهدارى خواب بر ايشان غلبه نكند و مىگفت: «ناكام كسى است كه از خير اين شب بىبهره بماند». [٢١] بعضى گفتهاند كه معنى سلام در اين آيه چنين است: فرشتگان در آن بر
[٢٠] - همان منبع، ص ٢٣٥.
[٢١] - همان منبع، ص ٢٣٦.