تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٣٥ - شرح آيات

آيا از آن خبر دارى كه چند ميليون نعمت بايد براى فراگرفتن بدن تو مزاحم يكديگر باشند تا تو در عافيت زندگى كنى؟ و چند ميليون نعمت بايد زندگى تو را فرا گيرد و از مجموع آنها سلامت آن فراهم آيد؟ و شب قدر شب سلام است، كه خداوند سبحانه و تعالى درباره آن مى‌گويد

«سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ- اين شب سراسر تا دميدن سپيده صبح سلام است.» در آن صورت كه اين موهبت الاهى به زمان نسبت داده شده، مى‌دانيم كه آن را فرا مى‌گيرد و حتى نزديك است كه از آن لبريز شود، پس شب سلام همه لحظاتش براى همه انام و بندگان خدا سلام است، به همان گونه كه روز سعيد همه‌اش گوارايى و رستگارى است، در صورتى كه روز شوم از هر گوشه‌اش شومى تراوش مى‌كند.

پس چه چيز در شب قدر مى‌گذرد كه تا طلوع فجر سلام است؟

در آن شك نيست كه خداوند در آن شب گروه‌هايى از آمرزشخواهان را مى‌آمرزد، و بدين گونه آنان را از آتش جهنم رهايى مى‌بخشد، و كدام سلام از سالم بودن انسان از پيامدهاى گناهانش در دنيا و آخرت بزرگتر است؟! به همين سبب است كه مؤمنان در آن مى‌كوشند كه به آرزوى خلاصى از آتش جهنم دست يابند و پس از باز كردن قرآن در برابر خود چنين مى‌گويند

«خدايا به حق كتاب فرو فرستاده‌ات و آنچه در آن است- و در آن نام بزرگ تو و نامهاى نيكوى تو و آنچه مايه بيم و اميد است- از تو مى‌خواهم كه مرا از آزاد شدگان از آتش قرار دهى». [١٨] بدين گونه خدا عافيت انسان و تمام كردن نعمت خود را به او در آن مقدر كرده است، و يكى از پيامبر- صلى اللَّه عليه و آله- پرسيد كه: او چه چيز را در اين شب از خدا مى‌خواهد و در جوابش- بنا بر روايت- گفت «عافيت». [١٩]