تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٣ - شرح آيات

/ ٢٠٤

آيا خدا استوارترين داور و حاكم در ميان داوران نيست‌

شرح آيات

[١] و اين سوره با سوگندى آغاز مى‌شود كه شايسته چارچوب بودن براى اين بصيرت است. پس تين و زيتون چيست؟

«وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ‌- سوگند به انجير و زيتون، (يا به دو كوه داراى اين دو نام).» تمايز ميوه از ديگر انواع غذا و خوراك آسانى خوردن آن بدون لزوم پرداختن به كارى براى آماده كردن آن است: گوشت را، مثلا، نمى‌توان خام خورد، و دانه‌ها را بايد براى خوردن به صورت ديگرى درآورد و كارى درباره آنها انجام داد، در صورتى كه انگور بدون اين كه عملى در روى آن انجام بگيرد، چيده و خورده مى‌شود. بعضى از گونه‌هاى طعام را مى‌توان ذخيره كرد، و براى آدمى متضمن فوايدى است، در صورتى كه انواعى از ميوه، علاوه بر وجوه تمايزى كه به عنوان ميوه دارد، مميزات خوراكى نيز دارد، و آنها را مى‌توان ذخيره كرد و مشتمل بر مواد ضرورى بدن است، و از اين جمله است انجير كه خوردن آن آسان است و گويى آن را به اندازه دهان ساخته‌اند و مزه پاكيزه‌اى همراه با فوايد بزرگ دارد، و آن را مى‌توان براى مصرف كردن در هنگام ضرورت خشك كرد، و از رسول اللَّه- صلى اللَّه عليه و آله- روايت شده است كه گفت: «اگر مى‌خواستم از ميوه‌اى سخن بگويم كه از بهشت فرود آمده است،/ ٢٠٥ مى‌گفتم همين ميوه است كه جويدن لازم ندارد، آن را بخوريد كه بواسير را از ميان مى‌برد و براى درمان نقرس سودمند